prawo wychodu
 
Encyklopedia PWN
prawo wychodu,
w dawnej Polsce prawo umożliwiające opuszczenie wsi przez chłopa;
we wczesnym średniowieczu ograniczone jedynie dla niewolnych, dla ludności wolnej — przywilejem piotrkowskim 1496, następnie konstytucjami sejmowymi 1501–43, które zabraniały chłopom poddanym odchodzenia ze wsi bez zgody pana gruntowego; ograniczenia prawa wychodu zanikły w XIX w. wraz ze zniesieniem poddaństwa.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia