natywizm
 
Encyklopedia PWN
natywizm
[łac. nativus ‘wrodzony’],
psychol.:
1) pogląd dotyczący genezy poznania, zakładający istnienie w umyśle ludzkim idei (cech) wrodzonych, związanych z konstrukcją umysłu, tj. pewnej wiedzy niezależnej od doświadczenia i wszelkich zewn. czynników; zw. też genetycznym racjonalizmem; występował w postaci m.in. idealizmu Platona, iluminizmu św. Augustyna, racjonalizmu R. Descartesa i aprioryzmu I. Kanta;
2) psychol. teoria podkreślająca wpływ czynników (cech) wrodzonych i dziedzicznych na kształtowanie się psychicznych właściwości człowieka.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia