luboszycka kultura
 
Encyklopedia PWN
luboszycka kultura,
archeol. kultura obejmująca swoim zasięgiem w późnym okresie wpływów rzym. Łużyce, ziemię lubuską, część Dolnego Śląska, Saksonii i Brandenburgii;
nazwa od cmentarzyska w Luboszycach (woj. lubuskie); pojawiła się na obszarze wcześniej nie zamieszkanym, w 2. poł. II w. n.e., łącząc wpływ kultury wielbarskiej, przeworskiejnadłabskiego kręgu kulturowego; płaskie cmentarzyska ciałopalne z przewagą grobów jamowych, rzadko kurhany i konstrukcje kam. — kręgi i stele; groby wyposażone w ceramikę (także toczoną na kole), broń, ozdoby, części stroju, narzędzi i stosunkowo liczne importy rzym.; osady otwarte z wydzielonymi częściami produkcyjnymi (lokalna metalurgia), budownictwo naziemne (budowle halowe, domy słupowe), półziemianki, spichrze, studnie; ludność kulturę luboszycką identyfikuje się często z germańskim plemieniem Burgundów; zanik kultury związany z wydarzeniami okresu wędrówek ludów.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia