konoskopowe badania kryształów
 
Encyklopedia PWN
konoskopowe badania kryształów,
krystal. określanie opt. właściwości kryształów na podstawie badania zjawisk interferencyjnych zachodzących w kryształach podczas przechodzenia przez nie zbieżnej wiązki światła spolaryzowanego liniowo.
W obrazie interferencyjnym kryształu powstają wówczas charakterystyczne figury: jednobarwne krzywe — izochromaty, i ciemne krzywe — izogiry. K.b.k. pozwalają na odróżnienie kryształów optycznie jednoosiowych od dwuosiowych, kryształów dodatnich od ujemnych (dwójłomność), a także na pomiar kąta między osiami opt. w kryształach dwuosiowych; umożliwiają określanie orientacji płytki wyciętej z kryształu względem jego gł. kierunków optycznych. Do pomiaru kąta między osiami opt. kryształu dwuosiowego wykorzystuje się przyrząd zw. konometrem, którego gł. częścią jest mikroskop opt., służący do obserwacji figur interferencyjnych.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia