kohorty miejskie
 
Encyklopedia PWN
kohorty miejskie, łac. cohortes urbanae,
wojsk. w starożytności oddziały (służby policyjne) odpowiedzialne za porządek w Rzymie, założone przez Augusta, dowodzone przez prefekta miasta.
Początkowo składały się z 3 kohort (kohorta) (na czele każdej stał trybun) liczących po 500 żołnierzy; od Witeliusza liczyły po 1000 żołnierzy, a Flawiusze dodali 4. kohortę; żołnierzy kohort miejskich rekrutowano spośród Italików; służba w kohortach miejskich trwała 20 lat; rozwiązane przez Konstantyna I Wielkiego wraz z likwidacją gwardii pretoriańskiej.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia