iloczyn rozpuszczalności
 
Encyklopedia PWN
iloczyn rozpuszczalności,
iloczyn aktywności jonów powstałych w procesie dysocjacji substancji w roztworze nasyconym tej substancji;
dla substancji AnBm dysocjującej wg równania: AnBm = nAm+ + mBn i.r. L wyraża się wzorem (aA — aktywność jonów Am+, aB — aktywność jonów Bn, nm — współczynniki stechiometryczne); dla substancji trudno rozpuszczalnych można przyjąć, że iloczyn rozpuszczalności jest iloczynem stężeń (c) jonów i wówczas ; dla danej substancji i danego rozpuszczalnika wartość iloczynu rozpuszczalności w określonej temperaturze jest stała; gdy iloczyn stężeń jonów danej substancji przekroczy wartość iloczynu rozpuszczalności, następuje wydzielenie się osadu tej substancji.
zgłoś uwagę

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia