gobelin
 
Encyklopedia PWN
gobelin,
rzem. artyst. tkanina dekoracyjna jednostronna, naśladująca obraz;
nazwa gobelin pojawiła się w 2. połowie XVII w., pochodzi od manufaktury założonej przez Ludwika XIV pod Paryżem, na terenach wykupionych od rodziny farbiarzy nazwiskiem Gobelin; wcześniejsze tkaniny tego typu zwano arrasami lub szpalerami; w Polsce tkactwo gobelinowe znane od początku XVII w.; największy rozwój nastąpił w XVIII w., produkowano głównie gobelinowe obicia na meble i gobeliny o skromnych motywach geometrycznych, roślinnych, heraldycznych, od połowy XVIII w. — również figuralnych.
Ilustracje
Gobelin przedstawiający polowanie na rogacza — Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelufot. T. Żółtowska-Huszcza/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Gobelin. Legenda o rycerzu z łabędziem, poł. XV w. — Państwowe Zbiory Sztuki na Wawelu, Kraków fot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia