detrytus
 
Encyklopedia PWN
detrytus
[łac. detritus ‘roztarty’],
trypton, abioseston,
ekol. drobne szczątki org. pochodzące z martwych organizmów, które uległy rozkładowi;
występuje w osadach dennych i w glebie; jest źródłem pokarmu wielu organizmów detrytusożernych (np. skąposzczetów, dwuparcy, mięczaków); dzięki nim wchodzi w obieg materii, gdyż organizmy detrytusożerne stanowią z kolei pokarm wielu drapieżców.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia