bębenkowa błona,
anat. element narządu słuchu kręgowców lądowych;
bębenkowa błona
Encyklopedia PWN
błona grub. 0,1 mm położona między uchem zewn. i środkowym, na końcu przewodu słuchowego zewn.; składa się z 2 warstw o różnym pochodzeniu; przenosi drgania powietrza na układ kostek słuchowych, znajdujący się w jamie ucha środkowego; błona bębenkowa funkcjonuje prawidłowo, gdy ciśnienie po obu jej stronach (atmosferyczne i wewnątrz ucha środkowego) jest równe.
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
![](/theme/Dictionary/img/spinner.gif)