akumulacja pierwotna kapitału
 
Encyklopedia PWN
akumulacja pierwotna kapitału,
historyczny, gospodarczy, społeczny i kulturowy proces, który stał się podstawą ukształtowania się kapitalistycznego systemu produkcji.
Istotą akumulacji pierwotnej kapitału jest stałe zwiększanie możliwości wytwórczych, jej źródłami były: własność ziemi, handel, podboje kolonialne oraz merkantylistyczna polityka (merkantylizm) gromadzenia pieniądza kruszcowego; zjawisko to wystąpiło w zachodniej Europie w XVI–XVIII w., a w środkowowschodniej Europie w XVIII–XIX w.; na ziemiach polskich — od 1. połowy XIX w.; po raz pierwszy terminu akumulacja pierwotna (previous accumulation) użył w XVIII w. angielski ekonomista, A. Smith, jednak do powszechnego obiegu intelektualnego weszło ujęcie K. Marksa przedstawione w Kapitale.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia