Liga Kobiet Pogotowia Wojennego
 
Encyklopedia PWN
Liga Kobiet Pogotowia Wojennego,
organizacja niepodległościowa, zał. IV 1913 w Warszawie przez m.in. J. Marcinkowską i I. Moszczeńską;
związana z kierunkiem niepodległościowym J. Piłsudskiego; działała na terenie Królestwa Pol., propagowała ideę legionową, organizowała aparat pomocniczy dla Legionów Pol., była terenem ścierania się koncepcji Piłsudskiego i Naczelnego Komitetu Narodowego, z którym 1916 zerwała i przystąpiła do Centralnego Komitetu Narodowego; 1917 liczyła ok. 4 tys. członkiń, 1917 połączyła się z — działającą od 1915 z siedzibą w Krakowie — niepodległościową Ligą Kobiet Galicji i Śląska, tworząc L.K.P.W.; 1917–18 udzielała pomocy internowanym i ukrywającym się byłym legionistom, współpracowała z POW w rozbrojeniu okupantów, prowadziła akcję pomocy żołnierzom i ich rodzinom w okresie wojny pol.-bolszewickiej 1919–21; do jej tradycji nawiązywał działający 1928–39 Związek Pracy Obywatelskiej Kobiet (przewodniczący Z. Moraczewska).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia