Ferdynand II Katolicki
 
Encyklopedia PWN
Kalendarium
1476 i 1479 pokonał, wspieraną przez Portugalię, wewnętrzną opozycję przeciwną ich panowaniu w Kastylii; od 1479 rządzili wspólnie na równych prawach w Aragonii i Kastylii, wiążąc je unią personalną bez łączenia organizacji państwowej; 1496 otrzymali od papieża Aleksandra VI tytuł królów katolickich. W rywalizacji z możnymi obu królestw wzmocnili władzę centralną, zreorganizowali administrację i armię; 1482–92 zdobyli stopniowo emirat Grenady; 1487–99 przyjął tytuły wielkiego mistrza zakonów rycerskich Alcántara, Calatrava i Santiago. Kontynuował aragońsko-katalońską politykę ekspansji w rejonie M. Śródziemnego w rywalizacji z Francją (wojny włoskiej); 1493 odzyskał Roussillon, 1502–04 opanował Królestwo Neapolu. Po śmierci żony (1504) zmuszony przez szlachtę do ustąpienia z Kastylii; od 1507 jej regent w imieniu córki, Joanny Szalonej; 1512 zajął Nawarrę, łącząc całą Hiszpanię pod swą władzą.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia