Bouguera–Lamberta–Beera prawo
 
Encyklopedia PWN
Bouguera–Lamberta–Beera prawo,
prawo określające osłabienie monochromatycznej wiązki światła przechodzącej przez roztwór substancji pochłaniającej światło w nie pochłaniającym go rozpuszczalniku;
J = J0e µd , gdzie J0J — odpowiednio — natężenie wiązki padającej i wychodzącej z ośr., µ — współcz. absorpcji, d — grubość warstwy ośr. pochłaniającego; sformułowanemu 1729 przez P. Bouguera prawu, mat. formę nadał 1760 J.H. Lambert; 1852 fizyk niem. A. Beer (1825–63) uogólnił prawo Bougerta–Lamberta na roztwory: J = J0eAcd, gdzie c — stężenie roztworu, A — stała zależna od długości fali i rodzaju substancji rozpuszczonej (prawo Bouguera–Lamberta–Beera).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia