wklęsłego

Encyklopedia PWN

mat. taka funkcja rzeczywista f, której wykres między dowolnymi punktami leży powyżej odcinka łączącego te punkty (f″(x), o ile istnieje, jest mniejsza lub równa zeru);
mat. kąt płaski niebędący figurą geometryczną wypukłą, czyli kąt większy od kąta półpełnego a mniejszy od pełnego.
proces wielokrotnej reprodukcji obrazu (znaków pisma, rysunków i in.) na podłożu drukowym: papierze, kartonie, tekturze, foliach metalowych i z tworzyw sztucznych (drukowa folia), szkle, porcelanie i in.
soczewka, soczewka optyczna,
bryła z przezroczystego materiału, ograniczona (przynajmniej z jednej strony) zakrzywionymi powierzchniami o regularnym kształcie (najczęściej sferycznymi, rzadziej cylindrycznymi czy paraboloidalnymi);
fiz. powierzchnia ciała odbijająca regularnie i niemal całkowicie padające na nią promieniowanie (elektromagnetyczne, sprężyste, cząstek naładowanych);
kamera Maksutowa, teleskop Maksutowa, teleskop meniskowy,
teleskop soczewkowo-zwierciadlany odznaczający się dużym polem widzenia, zbudowany 1941 niezależnie przez D. Maksutowa i A. Bouwersa;
metoda drukowania wklęsłego pośredniego (wklęsłodruk); stosuje się w niej formy drukowe z wklęsłymi elementami drukującymi, wytwarzane z płyt stalowych metodą fotograwiury lub grawerowania;
formy powierzchni Ziemi powstałe w wyniku działalności człowieka; rozróżnia się wśród nich formy wklęsłe i wypukłe;
menisk
[gr. mēnískos ‘półksiężyc’],
fiz. zakrzywiona powierzchnia cieczy w pobliżu ścianek naczynia, wklęsła lub wypukła zależnie od wartości sił wzajemnego oddziaływania między cząsteczkami stykających się ciał, tj. sił przylegania (adhezja), i napięcia powierzchniowego cieczy;
dziedzina plast. twórczości symbol., której przedmiotem jest kształtowanie kompozycji trójwymiarowych, na ogół pozbawionych funkcji użytkowych;
kamera Schmidta
[k. szmıta],
teleskop Schmidta,
teleskop soczewkowo-zwierciadlany o dużym polu widzenia (średnica dochodząca do 25°), skonstruowany 1931 przez optyka niem., B.V. Schmidta (1879–1935).
kolimacja
[łac.]:
kolimator
[łac.],
urządzenie opt. do otrzymywania równoległej wiązki promieni świetlnych;
łuk, łęk,
arch. element konstrukcyjny lub dekoracyjny, zakrzywiony i podparty na obu końcach.
zbiorniczek wewnątrz nerki, umiejscowiony w okolicy jej wklęsłego brzegu przyśrodkowego (wnęki nerki);
projektor filmowy, aparat projekcyjny,
urządzenie służące do rzutowania na ekran projekcyjny obrazu film. z taśmy film. i — najczęściej — do odczytywania dźwięku.
metoda drukowania wklęsłego polegająca na bezpośrednim przenoszeniu obrazu z cylindrycznej formy drukowej na zadrukowywane podłoże;
rodzaj teleskopu opt.;
typ zębów trzonowych, w którym górne, widziane od strony powierzchni żujących, mają kształt trójkątów (trygonów), z 3 guzkami, a dolne składają się z wyższego, przedniego tzw. trygonidu z 3 guzkami oraz wklęsłego tylnego talonidu.

Materiały dodatkowe

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

wklęsły, wklęśnięty «wgłębiony, zapadnięty»
• wklęsło
wklęsnąć «stać się wklęsłym»
wklęśnięcie «miejsce wklęśnięte»
druk wklęsły «technika drukowania z formy, w której elementami drukującymi są wgłębienia wypełnione farbą»
kąt wklęsły «kąt większy od kąta półpełnego a mniejszy od kąta pełnego»
relief wklęsły «relief, w którym elementy rzeźbione są w głąb płaszczyzny tła»
wielokąt wklęsły «wielokąt, w którym przedłużenie któregoś z jego boków przecina inny jego bok»
zwierciadło wklęsłe «zwierciadło będące wewnętrzną częścią powierzchni kuli»
wklęsło-wypukły «ograniczony powierzchniami kulistymi, z jednej strony wklęsłą, z drugiej – wypukłą»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia