tętniczkami

Encyklopedia PWN

tętnice, arterie, naczynia tętnicze,
anat. część układu krwionośnego kręgowców, naczynia wiodące krew z komór serca (u ryb i płazów z jednej komory);
fizjol. ciśnienie występujące w sercu i naczyniach krwionośnych;
baroreceptory
[gr.-łac.],
presoreceptory,
receptory wrażliwe na rozciąganie ścian naczyń krwionośnych spowodowane nagłym wzrostem tętniczego ciśnienia krwi;
anat. umiejscowiona w korze nerki część filtracyjna nefronu, w której rozpoczyna się proces tworzenia moczu;
anat. drobne tętniczki i żyły oraz naczynia włosowate narządów, w których zachodzi wymiana dyfuzyjna substancji między krwią i płynem otaczającym komórki.
nerka, ren,
parzysty narząd moczotwórczy kręgowców;
nerkowe ciałko, ciałko nerkowe Malpighiego, dawniej zw. torebka Bowmana,
początkowy, ślepo zakończony odcinek nefronu;
med. rodzaj nerwicy naczynioruchowej, polegającej na skurczu drobnych tętniczek i równoczesnym rozszerzeniu drobnych żył.
tętno, tzw. puls,
rytmiczne, zgodne ze skurczami serca zmiany szerokości tętnic oraz towarzyszące im zmiany ciśnienia, spowodowane wtłaczaniem przez lewą komorę serca do aorty kolejnych porcji krwi;
med. drobne wynaczynienia krwi pod naskórkiem lub nabłonkiem;
med. zapalenie małych tętniczek i żył z wytwarzaniem około- i wewnątrznaczyniowych guzków, tzw. ziarniniaków w wielu narządach, zwłaszcza w obrębie górnych dróg oddechowych, płuc i nerek.

Słownik języka polskiego PWN

tętniczka «mała tętnica»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia