symfoniczna

Encyklopedia PWN

Noskowski Zygmunt, ur. 2 V 1846, Warszawa, zm. 23 VII 1909, tamże,
kompozytor, pedagog muz. i dyrygent.
Novák Vitězslav, ur. 5 XII 1870, Kamenice nad Lípou, zm. 18 VII 1949, Skuteč,
czeski kompozytor i pedagog muzyczny;
Nowowiejski Feliks, ur. 7 II 1877, Wartenburg (ob. Barczewo), Warmia, zm. 20 I 1946, Poznań,
kompozytor, dyrygent, organista i pedagog muzyczny.
ofiklejda
[gr.],
instrument muz. z grupy aerofonów ustnikowych (aerofony), tzw. dęty blaszany;
Omfale, Omphálē,
mit. gr. królowa Lidii (Azja Mniejsza), u której Herakles na rozkaz Zeusa (bądź wyroczni w Delfach) odbywał karę za zabójstwo króla Ojchalii, Ifitosa;
Opieński Henryk, ur. 13 I 1870, Kraków, zm. 21 I 1942, Lozanna,
muzykolog, kompozytor, skrzypek, dyrygent i pedagog muzyczny;
Ostrčil Otakar, ur. 25 II 1879, Smíchov, zm. 20 VIII 1935, Praga,
czeski kompozytor i dyrygent;
Oświęcim, Oświecim, Stanisław, ur. ok. 1606, zm. 1657,
kronikarz, dyplomata;
ottoni
[wł.],
muz. instrumenty dęte blaszane w orkiestrze symfonicznej.
Ozawa
[odzaua]
Seiji Wymowa, ur. 1 XI 1935, Mukden (ob. Shenyang), Mandżuria,
dyrygent japoński;
Palester Roman, ur. 28 XII 1907, Śniatyń (Podole), zm. 25 VIII 1989, Paryż,
kompozytor.
Panufnik Sir Andrzej, ur. 24 IX 1914, Warszawa, zm. 27 X 1991, Twickenham (część Londynu),
syn Tomasza, kompozytor i dyrygent.
Penderecki Krzysztof, ur. 23 XI 1933, Dębica,
kompozytor, dyrygent i pedagog muzyczny.
Pentezylea, gr. Penthesíleia,
mit. gr. królowa Amazonek, córka Aresa;
muz. utwór wokalny, na ogół do tekstu lirycznego, solowy lub chóralny, wykonywany: a) z towarzyszeniem instrumentu solo, zwykle strunowego, np. w staroż. Grecji z akompaniamentem liry, kitary, w czasach nowoż. gitary, od końca XVIII w. najczęściej fortepianu (p. na głos męski lub żeński, także duety, tercety itd., niektóre p. chóralne); b) z towarzyszeniem kameralnego zespołu instrumentalnego; c) z towarzyszeniem orkiestry (p. orkiestrowe, symfoniczne); d) a cappella (p. powszechne, p. chóralne).
założona 1945 przez S. Rachonia, północna Orkiestra Rozgłośni Centralnej Polskiego Radia, specjalizująca się w muzyce rozrywkowej.
w szerokim znaczeniu — muzyka, której jednym z głównych celów jest zasugerowanie słuchaczom pewnych treści pozamuzycznych, wynikających z inspiracji kompozytora dziełem literackim, malarskim, zjawiskami przyrody itp., bądź odzwierciedlających jego przeżycia osobiste;
sześciodźwięk wprowadzony przez A. Skriabina w poemacie symfonicznym Prometeusz; interpretowany m.in. jako akord kwartowy.

Materiały dodatkowe

miasto w Brazylii, nad Oceanem Atlantyckim.

Słownik języka polskiego PWN

muzyka symfoniczna «muzyka przeznaczona do wykonywania przez orkiestrę o różnym składzie instrumentów»
orkiestra symfoniczna «orkiestra złożona z instrumentów smyczkowych, dętych, perkusyjnych, harfy, niekiedy fortepianu i innych»
symfonia
1. «utwór muzyczny przeznaczony na orkiestrę»
2. «harmonijne zespolenie dźwięków, barw, zapachów itp.»

• symfoniczny
poemat symfoniczny «jednoczęściowy utwór na orkiestrę symfoniczną przedstawiający treści wskazane w tytule»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia