stokowe

Encyklopedia PWN

zakład górniczy stanowiący wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół środków służących do wydobywania kopaliny ze złoża.
geogr. nachylona powierzchnia stanowiąca element form rzeźby powierzchni Ziemi, na którym pod wpływem siły ciężkości i czynników atmosferycznych rozwijają się procesy rzeźbotwórcze zw. procesami stokowymi.
Jazgulemskie, Góry, katorkuhi Jazgulom, ķatorkūḩi Âzġulom,
pasmo górskie w Pamirze, w Tadżykistanie;
pedyment
[łac. pedimentum ‘podnóże’],
zrównanie stokowe,
równina powstająca u podnóży stoku, typowo wykształcona w strefie klimatów suchych i półsuchych, o gwałtownych, okresowych opadach;
kopalnia stokowa (eksploatująca złoża zalegające w zboczach ponad otaczającym terenem), w której wydobywa się surowce skalne.
racjonalne gospodarowanie zasobami gleb i ochrona ich wartości produkcyjnych oraz innych niezbędnych do zachowania równowagi przyr., w szczególności zapobieganie i przeciwdziałanie zmianom, a w razie uszkodzenia lub zniszczenia — przywracanie właściwego stanu.
taras
[fr. < łac.],
terasa,
geol. płaski stopień w dolinie rzecznej lub na brzegu morza (albo jeziora).
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia