stan szklisty

Encyklopedia PWN

fotoluminescencja
[gr.-łac.],
luminescencja zachodząca w wyniku powrotu do stanu podstawowego cząsteczek lub atomów wzbudzonych do wyższych stanów elektronowych promieniowaniem elektromagnetycznym (zakresu widzialnego i nadfioletu).
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii;
transformacja szkła, przemiana stanu szklistego, witryfikacja,
przejście ze stanu cieczy (masa szklana, stop) w stan ciała sztywnego i kruchego, jakim jest szkło, bez wywołania krystalizacji;
ciało stałe bezpostaciowe, o różnorodnych właściwościach i zastosowaniach, zależnych od składu chem. i sposobu wytwarzania.
bazalt
[gr. básanos ‘kamień probierczy’],
najpospolitsza magmowa skała wylewna, rzadziej subwulkaniczna.
zwyczajowa nazwa uwodnionego tetraboranu sodu, opisywanego wzorem Na2B4O7·10H2O lub Na2[B4O5(OH)4] 8H2O),

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia