rzeczywiste

Encyklopedia PWN

mat. wspólna nazwa dla liczb wymiernych i niewymiernych;
mat. klasa funkcji zmiennej rzeczywistej o wartościach w zbiorze liczb rzeczywistych.
czas faktycznie przepracowany;
roztwór, którego właściwości nie wynikają z addytywności właściwości jego składników;
mat. liczby postaci z = a + b&imath.x;, gdzie a oraz bliczbami rzeczywistymi, nazywanymi odpowiednio częścią rzeczywistą oraz częścią urojoną z, oznaczanymi a = Re z, b = Im z, a &imath.x; — jednostką urojoną, tzn. liczbą, która ma własność &imath.x;2 = ;
algebry twierdzenie podstawowe, zasadnicze twierdzenie algebry,
mat. twierdzenie o istnieniu dla każdego wielomianu f(z) = anzn + ... + a1z + a0 stopnia n > 0, o współczynnikach zespolonych (liczby zespolone) takiej liczby zespolonej ξ, zw. pierwiastkiem wielomianu f, że f(ξ) = 0.
Cardana wzory
[w. kardana],
mat. wzory wyrażające pierwiastki x1x2, x3 równania algebraicznego x3 + px + q = 0, gdzie p i q — liczby zespolone (do takiej postaci można sprowadzić każde równanie sześcienne).
mat. dział matematyki poświęcony badaniu ogólnych własności funkcji
gaz
[gr.],
jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii (oprócz cieczy i ciał stałych).
logarytm
[gr. lógos ‘słowo’, arithmós ‘liczba’],
mat. logarytm liczby b przy podstawie a, oznaczany logab, to liczba, do której należy podnieść liczbę a, by uzyskać liczbę b;
fiz. pojęcie z zakresu kwantowej teorii pola używane do opisu oddziaływań;
mat. pojęcie, za pomocą którego definiuje się liczby rzeczywiste;
mat. klasa funkcji rozpatrywanych w teorii funkcji rzeczywistych i analizie funkcjonalnej;
mat. funkcje kąta φ, oznaczane symbolami: sinφ (sinus), cosφ (cosinus), tgφ (tangens), ctgφ (cotangens), secφ (secans), cosecφ (cosecans), określone za pomocą wzorów: sinφ = y/r, cosφ = x/r, tgφ = y/x = sinφ/cosφ (dla kątów φ ≠ π/2 ± nπ, gdzie n = 0, 1, 2, 3, ...), ctgφ = x/y = cosφ/sinφ (dla φ ≠ ±nπ), secφ = r/x = 1/cosφ (dla φ ≠ π/2 ± nπ), cosecφ = r/y = 1/sinφ (dla φ ≠ ±nπ).
prawa ściśle spełniane przez gaz doskonały i, w przybliżeniu, przez gazy rzeczywiste (gaz), gdy wartości ich ciśnienia i temperatury różnią się znacznie od wartości krytycznych
miara, miara zbioru,
mat. jedno z pojęć teorii funkcji rzeczywistych uogólniające pojęcie długości odcinka, pola obszaru, objętości.
zestaw elementów optycznych (soczewek, zwierciadeł, pryzmatów, płytek, elementów dyspersyjnych), tworzących obrazy przedmiotów lub przetwarzających wiązki promieni wysyłanych przez źródło światła (np. obiektyw, okular, kondensor);
pojęcie stosowane w energetyce przy sporządzaniu bilansów energ. lub ocenie zasobów energetycznych;
Platon, właśc. Arystokles, gr. Plátōn, Aristoklḗs, łac. Plato, Aristocles, ur. ok. 427, prawdopodobnie w Atenach (wg niektórych świadectw na wyspie Eginie), zm. 347 p.n.e., Ateny,
jeden z najsłynniejszych filozofów starożytnych Grecji; uczeń Sokratesa i nauczyciel Arystotelesa, założyciel Akademii Platońskiej.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia