roztworem nienasyconym

Encyklopedia PWN

roztwór o stężeniu substancji rozpuszczonej mniejszym niż wynosi jej rozpuszczalność w danych warunkach (ciśnienia, temp.).
jednorodna mieszanina substancji, tj. mieszanina stanowiąca jedną fazę;
pergaminizowanie, pergaminizacja,
proces, w którym nienasycony klejem papier poddaje się działaniu mocnego roztworu kwasu siarkowego, płukaniu wodą, roztworem sody amoniakalnej i ponownie wodą;
brom
[gr. brṓmos ‘smród’],
Br, bromum,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 35;
Hückel
[hụ̈kəl]
Erich Armand, ur. 9 VIII 1896, Charlottenburg (obecnie w granicach Berlina), zm. 16 II 1980, Marburg,
fizykochemik niemiecki;
ogniwo galwaniczne złożone z elektrody zbudowanej z rtęci pokrytej pastą rtęci z siarczanem rtęci(I) (elektroda dodatnia) i elektrody z amalgamatu kadmu (elektroda ujemna), zanurzonych w nasyconym lub nienasyconym roztworze siarczanu kadmu; wynalezione 1892 przez amer. inż. E. Westona;
wodór, H, hydrogenium,
pierwiastek o liczbie atomowej 1;

Słownik języka polskiego PWN

roztwór nienasycony «roztwór zawierający mniej substancji rozpuszczonej, niż byłoby to możliwe w danych warunkach»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia