różnicowe

Encyklopedia PWN

mat. rodzaj równania funkcyjnego, w którym są ze sobą powiązane wartości szukanej funkcji dla wartości argumentu przesuniętego o z góry ustalone przyrosty; równanie postaci: F(x, f(x), f(x + h1), ... , f(x + hN)) = 0 dla każdego xD, gdzie f jest szukaną funkcją, liczby h1, ... , hN są z góry ustalonymi parametrami, D jest dziedziną równania, natomiast F jest zadaną funkcją określającą związki między zmienną niezależną x i wartościami f(x), f(x + h1), ... , f(x + hN).
rachunek różnicowy, rachunek różnic skończonych,
dział matematyki zapoczątkowany przez I. Newtona znajdujący szerokie zastosowanie w metodach obliczeniowych (numerycznych) związanych z układaniem tablic mat., rozwiązywaniem przybliżonym równań algebraicznych, całkowych, różniczkowych, różniczkowo-całkowych, różnicowych, z aproksymacją itp.
techn. rodzaj przekładni mechanicznej zębatej obiegowej;
mat. wyrażenie postaci ;
telewizja
[gr. tḗle ‘daleko’, łac. visio ‘widzenie’],
dział telekomunikacji zajmujący się przetwarzaniem obrazów scen ruchomych (z natury lub uprzednio zarejestrowanych na taśmie magnet.) na sygnały elektr., tzw. sygnały wizyjne, ich przesyłaniem łączami telekomunik. oraz odtwarzaniem w miejscu odbioru;
zbiór danych obejmujący sposoby wytwarzania i przesyłania sygnałów telewizyjnych, a także parametry tych sygnałów;
mat. jedna z najczęściej stosowanych metod przybliżania równań różniczkowych cząstkowych za pomocą układu równań algebraicznych, który na ogół rozwiązuje się przy użyciu komputera.
przyrząd pomiarowy służący do mierzenia ciśnienia w płynach (cieczach, gazach lub parach).
zespół metod analitycznych, których istotą jest pomiar zmian właściwości badanego materiału (obiektu) w czasie zmian temperatury.
analiza zdalna, teleanaliza,
chem. analiza obiektów niedostępnych, których nie sprowadza się do laboratorium.
urządzenie optyczno-elektroniczne przetwarzające obraz obserwowanej sceny na sygnał elektryczny, tzw. sygnał wizyjny, zakodowany w jednym z systemów telewizyjnych (np. PAL, SECAM, NTSC);
sposób realizacji pomiaru;
rodzaj przekładni, której wszystkie elementy są ciałami stałymi, sztywnymi lub podatnymi;
przekładnia obiegowa, mechanizm obiegowy,
przekładnia zębata lub cierna, w której przynajmniej jedno z kół (zw. kołem obiegowym lub satelitą) może toczyć się jednocześnie po 2 kołach (zw. kołami centralnymi) o osiach stałych;
elektrotechn. proces zmiany częst. sygnału o pewną określoną wartość z zachowaniem zawartej w nim informacji, polegający na przeniesieniu zbioru składowych widma sygnału do zakresu innych częst. w taki sposób, że zostają zachowane różnice częst. tych składowych oraz ich względne amplitudy i względne fazy.
układ automatyki zbudowany z selsynów, sprzęgający elektrycznie 2 (lub więcej) obiekty ruchome (np. dwie nogi suwnicy);
telewizja, procesy techniki telewizyjnej,
ACD, ang. Active Centre Differential,
techn. mechanizm różnicowy, który w samochodzie z napędem na 4 koła reguluje rozdział momentu napędowego silnika na oś przednią i tylną w proporcjach odpowiadających warunkom panującym w danym momencie na drodze;
zjawiska akustyczne, w których wartości wielkości opisujących zaburzenie sprężyste ośrodka (fale sprężyste) są duże w porównaniu z wartościami określającymi stan równowagi tego ośrodka;

Słownik języka polskiego PWN

różnica
1. «to, czym się ktoś lub coś różni od kogoś lub czegoś»
2. «wynik odejmowania»

• różnicowy
mechanizm różnicowy «mechanizm w podwoziu samochodu, umożliwiający poruszanie się kół samochodu na zakrętach z różną szybkością»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia