przewodową

Encyklopedia PWN

med. uzyskanie bezbolesności części ciała dzięki odwracalnemu przerwaniu przewodnictwa w nerwach i pniach nerwowych za pomocą leków znieczulających (przeciwbólowe leki), bez wpływu na stan przytomności.
telefonia
[gr.],
dział telekomunikacji porozumiewawczej zajmujący się przekazywaniem dźwięków mowy (z wystarczającą zrozumiałością) pomiędzy co najmniej 2 abonentami sieci telefonicznej, za pośrednictwem urządzeń telekomunik.;
radiofonia
[łac.-gr.],
dział radiokomunikacji zajmujący się zorganizowanym rozpowszechnianiem audycji dźwiękowych, przeznaczonych dla słuchaczy mających odbiorniki radiofoniczne.
zespół urządzeń przeznaczonych do odbioru audycji radiowych z rozgłośni radiowej i ich przekazywania (za pomocą linii przewodowych i głośników) abonentom lub innym użytkownikom, a także do przekazywania audycji własnych;
telewizja
[gr. tḗle ‘daleko’, łac. visio ‘widzenie’],
dział telekomunikacji zajmujący się przetwarzaniem obrazów scen ruchomych (z natury lub uprzednio zarejestrowanych na taśmie magnet.) na sygnały elektr., tzw. sygnały wizyjne, ich przesyłaniem łączami telekomunik. oraz odtwarzaniem w miejscu odbioru;
elektroniczne środki ochrony osób i mienia przeznaczone do wykrywania i sygnalizowania warunków wskazujących na istnienie niebezpieczeństwa.
Nowicki Witold, ur. 11 I 1903, Wilno, zm. 17 XII 1994, Warszawa,
inżynier elektryk; specjalista w dziedzinie telekomunikacji, twórca teletransmisji przewodowej w Polsce;
w energetyce prąd elektryczny przesyłany za pomocą linii trójfazowej, w której płynące prądy są przesunięte względem siebie w fazie o 1/3 okresu (φ = 0°, 120°, 240°);
telekom. metoda zmniejszania tłumienności telekomunikacyjnego toru przewodowego i jego zniekształceń tłumieniowych (w ograniczonym pasmie częst.); polega na zwiększaniu indukcyjności toru,
zespół rozmieszczonych na pewnym obszarze, powiązanych ze sobą funkcjonalnie urządzeń telekomunik., przeznaczonych do świadczenia różnych usług telekomunik. (np. usług telefonicznych, radiotelefonicznych, telegraficznych, transmisji danych, radiofonicznych, telewizyjnych);
teletransmisja
[gr.-łac.],
dział telekomunikacji zajmujący się techniką przesyłania sygnałów na odległość za pomocą torów telekomunik..
Baudot
[bodọ]
Jean Maurice Émile, ur. 1845, Magneux (Szampania), zm. 28 III 1903, Sceaux (dep. Hauts-de-Seine),
fr. wynalazca w dziedzinie telegrafii;
bimetal
[łac.-gr.],
materiał złożony z 2 warstw metali (lub stopów), o różnych właściwościach mech., fiz. lub chem., trwale ze sobą połączonych na całej powierzchni metodami zgrzewania, kolejnego odlewania (i obróbki plast.), galwanostegii lub innymi;
układ elektr. o 4 zaciskach i dowolnej wewn. konfiguracji połączeń elementów (np. mostkowej, drabinkowej) odznaczający się tym, że energia może być do niego doprowadzona lub od niego odprowadzona jedynie przez pary określonych końcówek (wejścia i wyjścia).
zespół urządzeń do przewodowego przenoszenia energii elektr. na odległość (niekiedy znaczną) przy użyciu prądu przemiennego, najczęściej o częst. 50 Hz (linia prądu przemiennego) lub stałego albo wyprostowanego (linia prądu stałego).
dział techniki zajmujący się wytwarzaniem, przetwarzaniem (np. wzmacnianiem, modulacją), przesyłaniem, wydzielaniem (selekcją) impulsów, zwłaszcza elektr., oraz pomiarami ich parametrów.
dawna metoda zmniejszania tłumienności telekomunik. toru przewodowego przez zwiększanie indukcyjności jednostkowej toru;
kupal
[łac.],
cupal,
bimetal utworzony z warstwy aluminium i 1 lub 2 warstw miedzi nawalcowanych na gorąco (miedź stanowi 40–50% grub.);
Lodge
[lodż]
Sir Oliverur. 12 VI 1851, Penkhull (hrab. Staffordshire, Anglia), zm. 22 VIII 1940, Lake k. Salisbury (hrab. Wildshire, Anglia),
bryt. fizyk, pionier radiotelegrafii;
modulacja
[łac.],
telekom. proces fiz. polegający na oddziaływaniu pewnego przebiegu wielkości fiz., zw. sygnałem modulującym, na inny przebieg (modulowany), zw. też falą nośną, w wyniku czego uzyskuje się przebieg zw. sygnałem zmodulowanym.

Słownik języka polskiego PWN

przewód
1. «element obwodu elektrycznego służący do połączenia źródła energii elektrycznej z jej odbiornikiem»
2. «urządzenie umożliwiające przepływ cieczy, gazu, ciał sypkich itp.»
3. «kanał lub kanalik łączący różne narządy lub przewodzący różnego rodzaju substancje»
4. daw. «przewiezienie, przeprowadzenie kogoś, czegoś, zwykle przez przewodnika»

• przewodowy
napięcie przewodowe «napięcie pomiędzy przewodami sieci doprowadzającej»
radiofonia przewodowa «radiofonia realizowana za pomocą odbiorników abonenckich podłączonych przewodem z radiowęzłem»
telewizja kablowa, przewodowa «system przesyłania programów telewizyjnych za pośrednictwem kabli z jednego miejsca do różnych odbiorników»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia