polityczną

Encyklopedia PWN

w najszerszym ujęciu część kultury społeczeństwa, odnosząca się do sfery polityki, a więc do zachowań politycznych rządzących i rządzonych, stylu przywództwa politycznego, stosunku jednostki do państwa, zakresu ingerencji państwa w życie prywatne.
program nadawany w Telewizji Polsat;
ugrupowanie nar. skupiające gł. pol. ewangelików na Śląsku Cieszyńskim, zał. 1884 przez pastora F. Michejdę;
kategoria politologiczna, kojarzona z mechanizmem rywalizacji, który umożliwia wyrażanie i reprezentację różnorodnych interesów politycznych.
partie polityczne, organizacje, grupy i środowiska społeczne dążące do obalenia lub zreformowania niedemokratycznego systemu władzy utworzonego przez partię komunistyczną w Polsce oraz formułujące programy zasadniczych przemian politycznych, gospodarczych i społecznych;
organizacja społeczna, która powstaje i działa najczęściej na podstawie programu, stanowiącego ideowo-polityczny wyraz aspiracji i interesów grupowych reprezentowanych przez nią odłamów społeczeństwa, zmierzająca do realizacji tego programu w państwie przez zdobycie władzy państwowej, jej zdominowanie lub zdobycie istotnego w niej udziału oraz przez jej sprawowanie lub kontrolę i wywieranie wpływu na ważne politycznie decyzje władz publicznych podejmowane w państwie.
działania realizowane w warunkach swobodnej gry konkurujących ze sobą sił politycznych, dotyczące przygotowania, wdrażania i ewaluacji strategii promujących partie polityczne, polityków, idee, projekty polityczne.
ekon. modyfikowanie przebiegu cyklu koniunkturalnego przez sprawujących władzę polityków, mające na celu ożywienie gospodarki w okresie przedwyborczym w celu zyskania poparcia wyborców;
konspiracyjny ośrodek polit., utworzony II 1940 w Warszawie jako reprezentacja gł. stronnictw polit. w Polsce;
październikowe przesilenie polityczne 1956, polski październik 1956,
kulminacyjny okres przemian politycznych, społecznych i gospodarczych, związanych z załamaniem systemu dyktatury komunistycznej po śmierci J. Stalina (1953).
dziedzina nauki, której przedmiotem jest historia poglądów na strukturę polit. społeczeństwa (zwłaszcza na państwo) oraz na obowiązujące w społeczeństwie prawo;
sfingowane procesy sądowe, element terroru jako metody zarządzania społeczeństwem;
forma organizacji politycznej grupująca aktywnych polityków;
subdyscyplina antropologii kulturowej i społ.; zajmuje się badaniem społ.-kulturowych podstaw i uwarunkowań systemów politycznych.

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

polityczny II «więzień polityczny»
• polityczna
biuro polityczne «w partiach komunistycznych: organ kierujący pracą komitetu centralnego»
klasa polityczna «grupa ludzi mająca wpływ na bieg spraw w państwie»
mapa polityczna «mapa, na której państwa lub okręgi administracyjne oznaczone są za pomocą linii odgraniczających i barw»
poprawność polityczna «unikanie wypowiedzi lub działań, które mogłyby urazić jakąś mniejszość, np. etniczną, religijną lub seksualną»
polityczny I
1. «dotyczący zagadnień ustroju państwa, działalności rządu, partii i stosunków między państwami»
2. daw. «dobrze wychowany; też: zgodny z zasadami dobrego wychowania»

• politycznie
społeczno-polityczny «związany ze społeczeństwem i polityką»
więzień polityczny «człowiek więziony za poglądy polityczne»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia