pokrycie
Encyklopedia PWN
pokrycie powierzchni utw. z kilku powłok lakierowych (nałożonych w odpowiedniej kolejności), z których każda może odznaczać się innymi właściwościami fizykochemicznymi.
część dachu stanowiąca warstwę izolacyjną odporną na działanie czynników atmosferycznych;
mat. każdy kompleks symplicjalny K, mający tyle wierzchołków a1, a2, ... , an, ile jest elementów skończonego pokrycia przestrzeni topologicznej X zbiorami otwartymi U1, U2, ... , Un (X = U1
U2
...
Un), oraz spełniający warunek: wierzchołki tworzą sympleks w K wtedy i tylko wtedy, gdy elementy pokrycia o takich samych wskaźnikach jak dane wierzchołki mają niepuste przecięcie;
![](http://mm.pwn.pl/emf/28.gif)
![](http://mm.pwn.pl/emf/28.gif)
![](http://mm.pwn.pl/emf/28.gif)
sposób wzajemnego przeplatania się nitek osnowy i wątku w tkaninie;
część konstrukcji budynku ograniczająca go od góry, zabezpieczająca przed opadami atmosferycznymi, wiatrem, promieniowaniem ultrafioletowym, hałasem oraz zmniejszająca straty ciepła;
Materiały dodatkowe
Tabele, zestawienia
Słownik języka polskiego
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
![](/theme/Dictionary/img/spinner.gif)