paramagnetyzm

Encyklopedia PWN

właściwość ciał nieuporządkowanych magnetycznie (tzn. nie będących ferromagnetykami, ferrimagnetykami lub antyferromagnetykami), związana z występowaniem trwałych momentów magnet. (atomów lub cząsteczek), które ustawiają się w zewn. polu magnet. w kierunku przyłożonego pola;
fiz. jeden z 3 podstawowych stanów skupienia materii;
magnetyzm
[gr.],
fiz. dział fizyki materii skondensowanej zajmujący się właściwościami magnetyków oraz termin stosowany na określenie właściwości magnetyków przejawiającej się w oddziaływaniu tych ciał między sobą oraz z zewnętrznym polem magnetycznym lub prądem elektrycznym.
Curie temperatura, punkt Curie,
temperatura, powyżej której zanikają właściwości ferromagnetyczne (tzw. ferromagnetyczna temperatura Curie) lub ferroelektryczne (tzw. ferroelektryczna temperatura Curie) substancji;
teoria wiążąca właściwości fiz. metali z ich strukturą elektronową; wyjaśnia m.in. dobre przewodnictwo elektr. i cieplne metali oraz ich charakterystyczny połysk.
Faraday
[fạ̈rədeı]
Michael Wymowa, ur. 22 IX 1791, Newington Butts k. Londynu, zm. 25 VIII 1867, Hampton Court,
angielski fizyk i chemik.

Znaleziono w książkach Grupy PWN

Trwa wyszukiwanie...  
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia