paciorkowiec

Encyklopedia PWN

paciorkowce, streptokoki,
bakterie Gram-dodatnie o kształcie kulistym, występujące w parach (dwoinki) lub tworzące łańcuszki;
diagnostyczny test serologiczny pozwalający na określenie w surowicy poziomu antystreptolizyn O (ASO) — przeciwciał przeciw streptolizynie O, wytwarzanej przez paciorkowce hemolizujące grupy A;
przeciwciała w surowicy krwi ludzkiej skierowane przeciw streptolizynie — jednej z toksyn wytwarzanych przez paciorkowce hemolizujące (Streptococcus pyogenes), mającej właściwość rozpuszczania krwinek czerwonych;
swoista zdolność drobnoustroju do przenikania przez bariery obronne ustroju oraz rozprzestrzeniania się i namnażania w organizmie zakażonym;
beztlenowy proces enzymatycznego rozkładu sacharydów na kwas mlekowy (tzw. homofermentacja mlekowa, f.m. właściwa) lub na kwas mlekowy i in. produkty, m.in. etanol (tzw. heterofermentacja mlekowa);
angina
[łac.],
ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;
bakterie
[gr. baktḗrion ‘laseczka’],
organizmy jednokomórkowe o prostej budowie, wielkości od 0,2 do kilkudziesięciu µm;
antybiotyk z grupy penicylin;
ogniskowe zapalenie kory nerkowej powstające najczęściej w wyniku zakażenia pałeczką okrężnicy czy paciorkowcami.
antybiotyk z grupy makrolidów otrzymywany z hodowli promieniowca Streptomyces erythreus;
antybiotyk z grupy naturalnych penicylin;
med. choroba wywołana powierzchownym, mieszanym zakażeniem skóry przez paciorkowce i gronkowce; zakażenie następuje przez bezpośredni kontakt z ropną wydzieliną i treścią pęcherzy;
makrolidy, antybiotyki makrolidowe,
grupa antybiotyków o dużej cząsteczce zawierającej makrocykliczny pierścień laktonowy, zbudowany z 12–16 atomów węgla, połączony wiązaniem glikozydowym z częścią cukrową;
odmiana tkanki łącznej kręgowców zawierająca naczynia krwionośne, limfatyczne oraz włókna nerwowe;
med. nieswoiste zapalenie śródmiąższu nerek;
med. choroba objawiająca się występowaniem na skórze i błonach śluzowych pęcherzy różnej wielkości;
rodzaj liszajca wywołany zakażeniem gronkowcami i paciorkowcami;
piodermie
[gr.],
med. ropne zakażenia skóry wywołane przez bakterie ropotwórcze, najczęściej gronkowce i paciorkowce;
narządy kręgowców służące do oddychania powietrzem atmosferycznym;
potoczna nazwa paciorkowców Streptococcus pneumoniae;

Słownik języka polskiego PWN

paciorkowiec
1. «kulista lub owalna bakteria układająca się w pary lub w łańcuszki»
2. «krzaczkowaty glon, występujący w ciepłych morzach»

• paciorkowcowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia