państwowa

Encyklopedia PWN

instytucja państw., powołana 1 I 1991 (na mocy ustawy sejmowej) do kontroli sieci i urządzeń telekomunik., linii przesyłowych oraz do nadzorowania procesów wykorzystywania kanałów częst. radiowych;
państwowy organ, powołany w Polsce 1981 do nadzoru i kontroli przestrzegania prawa pracy, zwłaszcza przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy;
organizacja służby zdrowia w Polsce;
komisja powołana III 1946 na podstawie decyzji Biura Polit. KC PPR w celu koordynacji działań jednostek WP, Korpusu Bezpieczeństwa Wewn. (KBW), Wojsk Ochrony Pogranicza, Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, Milicji Obywatelskiej (MO), Ochotniczej Rezerwy Milicji Obywatelskiej (ORMO) w walce z pol. podziemiem niepodległościowym i UPA.
w Polsce instytucja utworzona IV 1949, przejęła kompetencje zlikwidowanego Centralnego Urzędu Planowania, Głównego Urzędu Planowania Przestrzennego oraz częściowo Ministerstwa Przemysłu i Handlu.
niezawisły najwyższy organ wyborczy, odpowiedzialny za przeprowadzenie wyborów i referendów w Polsce, pełniący również funkcje opiniodawcze;
w Polsce organ władz państw., opiniodawczy i doradczy w sprawach ochrony przyrody, działający przy ministrze ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa;
fabryka w Pionkach koło Kozienic, jeden z największych w II RP zakładów przemysłu wojennego;
wyższa uczelnia techn. w Poznaniu, utworzona 1919;
jedyna tego typu uczelnia w Polsce, podległa Ministerstwu Kultury oraz Ministerstwu Edukacji Narodowej;
powstała 1955 w wyniku przekształcenia Państw. Wyższej Szkoły Aktorskiej,
parlament w Rosji 1906–17,
działalność kontrolna, wykonywana w Polsce oprócz kontroli państwowej, sprawowanej przez NIK;
typ władzy suwerennej i uniwersalnej na danym terytorium państwowym, zdolnej do zabezpieczenia obowiązującego porządku prawnego, społecznego i ekonomicznego, spełniającej również inne wewnętrzne i zewnętrzne funkcje państwowe;
oficjalny znak symbolizujący suwerenność państwową lub narodową;
działalność organów powołanych do kontroli rządu, administracji i gospodarki państwowej, głównie pod względem finansowo-gospodarczym oraz celowości i legalności działania;

Słownik języka polskiego PWN

organizacja państwowa «państwo»
przynależność państwowa «prawny związek między jednostką a państwem nakładający na obie strony określone prawa i obowiązki, które odróżniają obywatela od cudzoziemców»
tajemnica państwowa, tajemnica stanu «wiadomość, której ujawnienie osobom nieuprawnionym może narazić na szkodę bezpieczeństwo albo interesy państwa»
władza państwowa «władza na danym terytorium państwowym»
państwo II «zorganizowana politycznie społeczność zamieszkująca określone terytorium, mająca swój rząd i swoje prawa»
• państwowy • państewko
barwy narodowe, państwowe «połączenie kolorów w ściśle określonym porządku, będące symbolem danego państwa, występujące na flagach i innych znakach państwowych»
godło państwowe «wizerunek będący symbolem państwa, umieszczany na flagach, pieczęciach, monetach»
święto państwowe «święto ustanowione przez władze państwowe»
terytorium państwowe, terytorium państwa «obszar podległy suwerennej władzy państwa»
kredyt państwowy «pożyczka zaciągnięta lub udzielana przez państwo»
Wielki Churał Państwowy «najwyższy organ władzy państwowej w Mongolii»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia