lampy elektryczne

Encyklopedia PWN

zjawisko przepływu prądu elektrycznego w dielektrykach pod wpływem pola wyładowanie elektryczne.
lampa
[gr. lampás ‘pochodnia’],
urządzenie techniczne, które — dzięki zamianie energii elektrycznej lub energii uzyskiwanej ze spalania paliwa na promieniowanie widzialne — ma zdolność oświetlania i sygnalizacji wizualnej.
przyrząd elektronowy w postaci próżnioszczelnego naczynia (bańki), z umieszczonymi w nim elektrodami, pomiędzy którymi może zachodzić wyładowanie elektryczne, przejawiające się przepływem strumienia swobodnych ładunków, zazwyczaj elektronów, niekiedy również jonów;
lampa elektronowa próżniowa przeznaczona do generacji i (lub) wzmacniania mikrofal (generator drgań elektrycznych);
lampa elektronopromieniowa służąca do przetwarzania obrazu opt. na ciąg sygnałów wizyjnych;
elektron. lampa elektronopromieniowa, przeznaczona do zapisywania i przechowywania (zapamiętywania) przez pewien określony czas (do kilkunastu dni) informacji wprowadzanej w postaci sygnału elektrycznego;
źródło światła elektr., w którym światło jest wytwarzane przez wyładowanie elektryczne w gazie, parach metalu (rtęć, sód) lub mieszaninie kilku gazów lub par.
rodzaj wzmacniacza, w którym zarówno sygnał wejściowy (wzmacniany), jak i sygnał wyjściowy (wzmocniony) są przebiegami elektrycznymi.
element obwodu elektr. mający znikomo mały opór elektr. przy prądzie płynącym zgodnie z kierunkiem przewodzenia zaworu elektrycznego (tzn. od jego anody do katody)
urządzenie wytwarzające drgania elektr. (zmienne przebiegi elektr.; przebieg wielkości fizycznej) w wyniku przetwarzania energii elektr. dostarczanej ze źródła zasilania prądu stałego.
zwojnica zawierająca rdzeń magnet. (c.e. magnetowodowa, c.e. rdzeniowa) lub nie zawierająca rdzenia (c.e. powietrzna), stanowiąca element, którego podstawowym parametrem jest indukcyjność;
opór elektryczny ujemny, oporność elektryczna ujemna,
właściwość układu (lub elementu) elektr. polegająca na tym, że opisująca układ zależność między zmianami natężenia ΔI i napięcia ΔU prądu elektr. ma, w pewnym określonym zakresie wartości I i U, postać funkcji malejącej;
jedna z pierwszych lamp elektrycznych;
plazma
[gr.],
fiz. zjonizowana materia, tj. taka, w której atomy rozpadają się na dodatnio naładowane jony i swobodne elektrony;
Edison
[ẹdısən]
Thomas Alva Wymowa, ur. 11 II 1847, Milan (stan Ohio), zm. 18 X 1931, West Orange (stan New Jersey),
wynalazca amerykański.
Bardeen
[rdị:n]
John Wymowa, ur. 23 V 1908, Madison (stan Wisconsin), zm. 30 I 1991, Boston,
fizyk amerykański.
kineskop
[gr. kínēma ‘ruch’, skopéṓ ‘patrzę’],
rodzaj obrazowej lampy elektronopromieniowej przeznaczonej do przetwarzania sygnału elektrycznego (wizyjnego) na obraz świetlny oglądany na ekranie;
Davy
[dẹıwi]
Sir Humphry Bartholomew Wymowa, ur. 17 XII 1778, Penzance (hrab. Kornwalia), zm. 29 V 1829, Genewa,
angielski chemik i fizyk.
elektronika
[gr.],
dziedzina nauki i techniki, zajmująca się wykorzystaniem zjawisk związanych z ruchem elektronów swobodnych w próżni, gazach i ciałach stałych (głównie półprzewodnikach);
fotokomórka
[gr.-łac.],
komórka fotoelektryczna,
urządzenie przeznaczone do przetwarzania sygnałów opt. na sygnały elektryczne;

Słownik języka polskiego PWN

lampa elektryczna «urządzenie wytwarzające sztuczne oświetlenie w wyniku zasilania prądem elektrycznym»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia