kątem drogi
Encyklopedia PWN
astr. jasny pas światła rozciągający się na nocnym niebie wzdłuż równika galaktycznego, nachylonego pod kątem ok. 62° do równika niebieskiego;
żegl.:
nawigacja
prowadzenie obiektu ruchomego (statku wodnego, powietrznego lub kosmicznego, pojazdu lądowego); także nauka o sposobach, metodach i środkach technicznych prowadzenia obiektów ruchomych według wyznaczonej trasy, wyboru trasy, wyznaczania pozycji obiektów ruchomych i nieruchomych (wspomaganie geodezji) oraz wyznaczania błędów pomiarów pozycji.
[łac. navigatio ‘żegluga’],
loksodroma
mat. linia na powierzchni kuli lub na jakiejkolwiek innej powierzchni obrotowej przecinająca wszystkie południki tej powierzchni pod stałym kątem α;
[gr.],
cardo
pojęcie związane z rzym. systemem pomiarów gruntu;
[łac., ‘zawias’, ‘punkt zwrotny’, ‘biegun’],