czym

Encyklopedia

biochem. budowa chem. i przestrzenna białek;
technika
[gr.],
dziedzina ludzkiej działalności, której celem jest oparte na wiedzy (na podstawach naukowych) produkowanie rzeczy i wywoływanie zjawisk niewystępujących w przyrodzie oraz przekształcanie wytworów przyrody;
geol. sformułowana w latach 60. XX w. i obecnie niemal powszechnie akceptowana teoria wyjaśniająca — w ramach spójnej koncepcji, zakładającej ruch płyt litosfery — rozrost dna oceanicznego, dryf kontynentów, rozwój wielkich struktur tektonicznych oraz przejawy wulkanizmu i sejsmiczności Ziemi.
Tołstoj Lew N., hrabia, ur. 9 IX 1828, Jasna Polana (gubernia tulska), zm. 20 XI 1910, Astapowo (gubernia riazańska, obecnie stacja kolejowa Lew Tołstoj),
rosyjski prozaik, dramatopisarz, myśliciel, krytyk literacki.
urzędy dworskie, państw.-centralne i lokalne, ziemskie, miejskie i wiejskie w Polsce i W. Księstwie Litew. do 1795.
Warhol
[uọ:rhoul]
Andy Wymowa, właśc. Andrew Warhola, ur. 6 VIII 1927, Forest City (stan Pensylwania), zm. 22 II 1987, Nowy Jork,
amerykański malarz, grafik i reżyser filmowy.
związki chemiczne węgla i tlenu:
nowe oryginalne rozwiązanie techniczne lub organizacyjne o charakterze użytkowym, którego powstanie ma znamiona aktu twórczego (w czym się różni od odkrycia, będącego konstatacją czegoś, co istnieje obiektywnie).
ekon. sposób zarządzania organizacją (przedsiębiorstwem).
Akt unii, Act of Union,
ustawy Anglii i Szkocji z 1707 o zjednoczeniu obu królestw w Królestwo Wielkiej Brytanii;
Brahe
[bra:]
Tycho Wymowa, ur. 14 XII 1546, Knudstrup, zm. 13 X 1601, Praga,
astronom duński.
Brunel Isambard Kingdom Wymowa, ur. 9 IV 1806, Portsmouth, zm. 15 IX 1859, Londyn,
brytyjski inżynier, budowniczy pierwszych wielkich parowców oceanicznych, pionier nowoczesnego mostownictwa i rozbudowy sieci kolejowej.
Buffon
[büfą̣]
Georges Louis Leclerc de Wymowa, hrabia, ur. 7 IX 1707, Montbard (Burgundia), zm. 16 IV 1788, Paryż,
francuski przyrodnik i filozof, który wywarł istotny wpływ na rozwój przyrodoznawstwa XVIII w..
zool. zespoły ruchów i zachowań towarzyszące zwykle jakiemuś zdarzeniu społ. i przebiegające wg niezmiennego planu, wykonywane z utrzymaniem i zaakcentowaniem pewnych form, co nadaje działaniom znamię ostentacji, a często też namaszczenia i powagi.
Degas
[degạ]
Edgar-Hilaire-Germain Wymowa, właśc. E.-H.-G. De Gas, ur. 19 VII 1834, Paryż, zm. 27 IX 1917, tamże,
francuski malarz, grafik i rzeźbiarz; wybitny i twórczy kontynuator francuskiej tradycji neoklasycznej.
demografia
[gr. dḗmos ‘lud’, gráphō ‘piszę’],
dyscyplina naukowa, która podejmuje badania zjawisk ludnościowych, zmierzające do wykrycia prawidłowości, którym te zjawiska podlegają.
specyficzny, historyczny proces zmian reprodukcji ludności związany z modernizacją społeczeństw.
dinozaury, Dinosauria,
nadrząd lądowych gadów naczelnych (archozaurów). Występowały od późnego triasu (ok. 200 mln lat temu) do końca kredy (65 mln lat temu) na wszystkich kontynentach; z terenów Polski znane z jurajskich tropów z Gór Świętokrzyskich oraz fragmentów szkieletów teropodów: z końca triasu z Lisowic na Śląsku (powiat lubliniecki) i wczesnej jury z Sołtykowa w Górach Świętokrzyskich.

Słownik języka polskiego

przy czym, przy tym «spójnik wprowadzający informację uzupełniającą, np. Grał dobrze, przy czym najlepiej na skrzypcach. Jest pracowita, przy tym bardzo inteligentna.»
Co «symbol pierwiastka chemicznego kobalt»
c.o., CO «centralne ogrzewanie»
czego pot. «dlaczego, po co»
czemu pot. «dlaczego»
co I
1. «zaimek używany w pytaniach lub innych wypowiedzeniach o postaci pytania, np. Co to jest?»
2. «zaimek wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego, np. Wciąż myślę o tym, co się stało.»
3. «zaimek przyłączający do zdania nadrzędnego wypowiedzenie rozwijające, np. Była ubrana na czarno, co dodawało jej uroku.»
4. pot. «zaimek zastępujący formy zaimków względnych kto, który, ile, np. Znam kogoś, co to chętnie zrobi.»
5. pot. «zaimek pytajny mający znaczenie: dlaczego, z jakiego powodu, w jakim celu, np. Co się tak kręcisz?»
co II
1. «przyimek używany w połączeniach charakteryzujących częstość, z jaką coś się powtarza, np. Przystawał co krok.»
2. «przyimek używany w połączeniach, komunikujących, że przedmioty pod względem danej cechy są tożsame, np. Krawat tego koloru co koszula»
co III
1. «przysłówek używany w połączeniach komunikujących, że niektórym przedmiotom przysługuje jakaś cecha w większym stopniu niż innym, np. Wybierał co ciekawsze książki.»
2. «przysłówek używany w połączeniach charakteryzujących częstość, z jaką coś się powtarza, np. Pytano o to co drugiego przechodnia.»
co IV
1. «spójnik komunikujący, że między faktami zachodzi związek polegający na tym, że za każdym razem, gdy ma miejsce pierwszy z nich, ma miejsce również drugi, np. Co strzelił, to chybił.»
2. pot. «spójnik komunikujący, że przedmiot lub sytuacja, o których mowa, ma zrozumiałą przewagę nad innymi tego rodzaju i że tego, o czym mowa, nie należy lekceważyć, np. Co głowa, to głowa.»
3. pot. «spójnik łączący dwa wyrażenia odnoszące się do tego samego typu przedmiotów lub cech, np. Dziś ten sam jadłospis co wczoraj.»
co V pot. «partykuła wyrażająca sugestię mówiącego, by adresat potwierdził prawdziwość danego sądu lub zgodził się na to, co mówiący zaproponował, np. Nie poznajesz mnie, co?»
co niemiara «bardzo dużo, bez ograniczeń»
po co, po cóż
1. «zaimek wprowadzający pytanie lub pytanie zależne dotyczące celu czynności lub celu posiadania czegoś, np. Po co tu przyszedłeś?, Ciekaw jestem, po co on to przyniósł.»
2. «zaimek wprowadzający pytanie retoryczne, które wyraża zwykle bezcelowość lub bezsensowność danej czynności, np. Po co się wtrącasz do nie swoich spraw?»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia