błąd prawdziwy

Encyklopedia PWN

statyst. różnica między występującą wartością a jej wartością prawdziwą lub oczekiwaną; nie odnosi się do ludzkiej działalności, jest efektem zdarzeń losowych (losowe zdarzenie);
właściwość pomiaru, polegająca na tym, że jego wynik ym (tj. wartość zmierzona) jest tylko przybliżeniem wartości prawdziwej yt wielkości mierzonej;
Hayek
[hạjek]
Friedrich August von Wymowa, ur. 8 V 1899, Wiedeń, zm. 24 III 1992, Fryburg Bryzgowijski,
brytyjski ekonomista, filozof społeczny i polityczny, pochodzenia austriackiego.
niepewność wyniku pomiaru, niepewność pomiaru, błąd pomiaru:
Arystoteles, Aristotélēs, ur. 384 p.n.e., Stagira (Tracja), zm. 322 p.n.e., Chalkis na wyspie Eubei,
filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.
Bacon
[bẹıkən]
Roger Wymowa, ur. ok. 1214, Ilchester, zm. ok. 1292, Oksford,
angielski filozof i uczony.
statyst. hipoteza określająca prawdopodobieństwo popełnienia błędu I rodzaju, tzn. odrzucenia hipotezy statyst., wówczas gdy hipoteza powinna być przyjęta (ponieważ jest prawdziwa).
katolicyzm
[gr. katholikós ‘powszechny’],
treść nauczania Kościoła katolickiego, całość przyjętych w nim zasad odnoszących się do wiary, moralności, życia religijnego i funkcjonowania Kościoła, a także sam Kościół katolicki jako społeczność widzialna.
Kościół
[czes. kostel < łac. castellum ‘miejsce warowne’]:
krytyczny poziom, wartość p, ang. p-value,
statyst. liczba zawarta między 0 i 1, określająca zgodność danych próbkowych z hipotezą zerową (statystyczne testy);
logika
[gr. logikós ‘zgodny z rozumowaniem’],
teoria czynności poznawczych, przede wszystkim naukotwórczych,
statyst. funkcja określona na zbiorze alternatyw testu statyst. (statystyczne testy) — m.t. względem alternatywy θ wyraża prawdopodobieństwo odrzucenia przez test hipotezy zerowej, gdy jest prawdziwa wartość parametru θ;
Nietzsche
[nị:czə]
Friedrich Wilhelm Wymowa, ur. 15 X 1844, Röcken k. Lützen, zm. 25 VIII 1900, Weimar,
filozof niemiecki.
paradoks
[gr. parádoxos ‘nieoczekiwany’, ‘niewiarygodny’],
rozumowanie, którego każdemu elementowi towarzyszy pozorna oczywistość, a które okazuje się wadliwe, ponieważ prowadzi do takich wniosków, z których każdy z osobna jesteśmy skłonni uznać za prawdziwy, a które są w jawnej sprzeczności ze sobą lub z uprzednio przyjętymi założeniam;
petitio principii
[łac., ‘żądanie początku (punktu wyjścia)’],
log. błąd w dowodzeniu, wynikający z przyjęcia w nim za przesłankę zdania bezpodstawnie uznanego za prawdziwe.
Sokrates, Sōkrátēs, ur. 469, Ateny, zm. 399 p.n.e., tamże,
filozof grecki, jeden z najsłynniejszych w całych dziejach filozofii.
wzorzec miary, miara materialna,
metrol. rodzaj przyrządu pomiarowego, przeznaczony do odtwarzania jednej lub wielu znanych wartości określonej wielkości w sposób niezmienny podczas jego stosowania;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia