Wzniesień Zielonogórskich

Encyklopedia PWN

część Pojezierzy Południowobałtyckich;
woj. w zachodniej części Polski, na zachodzie graniczy z Niemcami (Brandenburgia i Saksonia), na północy z woj. zachodniopomor., na wschodzie z wielkopol., na południu z dolnośląskim;
Nysa Łużycka, czes. Lužická Nisa, niem. Lausitzer Neisse,
rz. w Czechach, Polsce i Niemczech, lewy dopływ Odry, płynie przez Sudety Zachodnie, Pogórze Zachodniosudeckie, Niz. Śląsko-Łużycką, Wzniesienia Łużyckie, Obniżenie Dolnołużyckie, Wzniesienia Zielonogórskie do Pradoliny Berlińskiej, w woj. dolnośląskim i lubuskim;
region w środkowozachodniej Polsce i Niemczech, między pojezierzami: Lubuskim i Wielkopolskim na północy a Wzniesieniami Zielonogórskimi i Pojezierzem Leszczyńskim na południu, część tzw. pradoliny warszawsko-berlińskiej;
zachodnia część Nizin Środkowopolskich;
Południowobałtyckie, Pojezierza, niem. Südbaltischer Landrücken,
część Niżu Środkowoeur., w Polsce i Niemczech ograniczona od północy Pobrzeżem Południowobałtyckim, od południa — zasięgiem zlodowacenia Wisły, stanowiącym wyraźną granicę krajobrazową;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia