Urzędy centralne

Encyklopedia PWN

organ planowania gospodarczego w Polsce 1945–49 i 1989–96;
urzędy dworskie, państw.-centralne i lokalne, ziemskie, miejskie i wiejskie w Polsce i W. Księstwie Litew. do 1795.
ostatnia instancja władz zajmujących się sprawami ludności chłopskiej w Królestwie Pol., zał. 1865 przy Komitecie Urządzającym do spraw Królestwa Polskiego;
w Polsce centralny organ administracji rządowej, o krajowym zasięgu działania, zorganizowany na zasadzie jednoosobowego kierownictwa,
centralny organ administracji rządowej w Polsce;
w Polsce organ centralny, powołany na mocy ustawy z 6 IV 1990 w miejsce Służby Bezpieczeństwa (SB), zlikwidowanej na fali przeobrażeń polit. 1989; celem utworzenia UOP było zapewnienie ochrony bezpieczeństwa państwa i jego ustroju konstytucyjnego.
Urząd Służb Strategicznych, ang. Office of Strategic Services,
amer. organizacja zajmująca się wywiadem wojsk. podczas II wojny światowej;
centralny urząd administracji rządowej ds. miar i probiernictwa; utworzony na mocy dekretu o miarach Naczelnika Państwa J. Piłsudskiego z 8 II 1919;
centralny organ administracji rządowej odpowiedzialny za sprawy geodezji i kartografii w Polsce;
Główny Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk (GUK PiW), do 1981 Główny Urząd Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk,
centralny urząd cenzury państw. w Polsce, powołany dekretem z 5 VII 1946;
centralny urząd administracji rządowej w Polsce,
naczelny organ statystyki państwowej w Polsce, utworzony 1918;
administracja
[łac.],
zawiadywanie, zarządzanie, także zespół zarządzający (kierujący) czymś.
ekon. systemy powiązań i zależności między różnego rodzaju instytucjami bankowymi, zwykle określone przez prawo bankowe w danym kraju, które ustala m.in. rolę banku centralnego, rodzaje banków, ich zakres działania oraz zadania nadzoru bankowego.
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
otoczenie władcy i jego rodziny, dostojników świeckich i duchownych składające się z urzędników, domowników (łac. familiares), służby; ośrodek władzy i kultury będący nieformalną instytucją.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia