Strefa wolnego handlu

Encyklopedia PWN

ekon. połączenie terytoriów kilku państw w jeden obszar celny;
Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu, ang. European Free Trade Association Wymowa(EFTA Wymowa),
międzynarodowa organizacja gospodarcza, założona na podstawie konwencji podpisanej 4 I 1960 w Sztokholmie, która weszła w życie 3 V 1960; z siedzibą w Genewie.
Latynoamerykańskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu, ang. Latin American Free Trade Association (LAFTA),
regionalne ugrupowanie integracyjne, z siedzibą w Montevideo, utworzone na mocy porozumienia podpisanego 18 II 1960 przez 11 państw Ameryki Łacińskiej;
Północnoamerykański Układ o Wolnym Handlu, ang. North American Free Trade Agreement Wymowa(NAFTA Wymowa),
ugrupowanie integracyjne o charakterze gospodarczo-handlowym, utworzone na mocy porozumienia z 2 XII 1992 między USA, Kanadą i Meksykiem (weszło w życie 1 I 1994);
Środkowoeuropejskie Porozumienie o Wolnym Handlu, ang. Central European Free Trade Agreement Wymowa(CEFTA Wymowa),
porozumienie państw Europy Środkowowschodniej zawarte w celu rozwoju wzajemnych stosunków handlowych;
ekon. proces tworzenia i trwania powiązań i współzależności gospodarczej pomiędzy krajami.
Współpraca Ekonomiczna Azji i Pacyfiku, ang. Asia-Pacific Economic Cooperation (APEC),
międzynarodowa organizacja integracyjna; największe na świecie (pod względem obszaru, ludności, PKB, wartości handlu zagranicznego) regionalne ugrupowanie ekonomiczne, obejmujące znaczną część gospodarki światowej;
stosunek zależności, w którym jednostka stanowi własność innego człowieka lub instytucji (świątyni, państwa); źródła niewolników: jeńcy i brańcy, sprzedaż i samosprzedaż, niewola za długi, potomstwo niewolników.
region obejmujący kraje basenu Oceanu Spokojnego w Azji, Australii i Oceanii oraz w Ameryce Północnej i Ameryce Południowej,
ekon. historycznie ukształtowany system trwałych powiązań ekonomicznych: produkcyjnych, technologicznych, handlowych, finansowych i instytucjonalnych między gospodarkami narodowymi różnych krajów, znajdujących się na różnym poziomie rozwoju społeczno-gospodarczego, włączający je w ogólnoświatowy proces produkcji i wymiany.
jarmark
[niem. Jahrmarkt ‘targ doroczny’],
instytucja wolnego handlu, znana w Europie od wczesnego średniowiecza, tworzona pod opieką władzy terytorialnej w celu prowadzenia transakcji związanych z dalekosiężną wymianą;
kapitalizm
[łac.],
system społeczno-gospodarczy oparty na własności prywatnej, wolności osobistej i swobodzie zawierania umów;
Syberia, Sibir’, Sybir,
kraina geogr. w Azji Północnej, gł. część azjat. terytorium Rosji;
Wspólny Rynek Południa, hiszp. Mercado Común del Sur, Mercosur,
regionalne ugrupowanie integracyjne w Ameryce Południowej, powołane na mocy traktatu z Asunción z 26 III 1991 przez Argentynę, Brazylię, Paragwaj i Urugwaj;
zjawisko kryminalne występujące pod wieloma postaciami w skali międzynarodowej i krajowej, którego nie można ściśle ograniczyć stanem faktycznym jednego, pojedynczego przestępstwa.
wschodnia część Szanghaju, na pr. brzegu Huangpu Jiang (dopływ Jangcy), na południe od estuarium Jangcy;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia