Rok kalendarzowy

Encyklopedia PWN

astr. jednostka rachuby czasu.
specyficzny dla Polski zespół cyklicznych, dorocznych obrzędów obejmujących cały rok kalendarzowy.
okres obrachunkowy stosowany w planowaniu i rozliczaniu działalności gospodarczej;
jedno z głównych świąt, obchodzone w najrozmaitszych kulturach i religiach jako wyraz symbolicznego przejścia do nowego cyklu świata; w chronologii — pierwszy dzień roku kalendarzowego,
tablica trwania życia, tablica wymieralności, ang. life table, fr. table de mortalité,
demogr. modelowa konstrukcja, która przedstawia nierosnący ciąg liczb osób dożywających oraz niemalejący ciąg liczb osób zmarłych, pochodzących z jednorodnej populacji lub kohorty początkowej;
nakładany przez państwo na prawnych opiekunów dzieci obowiązek ich kształcenia, począwszy od określonego wieku, przez określoną liczbę lat i w określonym zakresie.
budżet
[ang. budget ‘mieszek’, ‘zbiór’ < starofr. bougette ‘woreczek’ < łac. bulga],
ekon. plan, zestawienie dochodów i wydatków na przyszły okres;
fiz. wielkość służąca do chronologicznego szeregowania zdarzeń.
demogr. odtwarzanie (w czasie) liczby i struktury ludności pod wpływem ruchu naturalnego i wędrówkowego;
demogr. strumień urodzeń w określonej populacji (np. ludności danego państwa) w jednostce czasu (np. w ciągu 12 miesięcy), zwykle podawana w przeliczeniu na 10 tysięcy ogółu ludności, wyrażana w ‰; również strumień urodzeń w kohorcie (demogr.); jeden z najważniejszych czynników przyrostu ludności oraz zmian jej struktury wg wieku.
kalendarz słoneczny, wprowadzony 46 r. p.n.e. przez Juliusza Cezara
Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE), ang. Organization for Security and Cooperation in Europe (OSCE),
międzynarodowa, paneuropejska organizacja ds. bezpieczeństwa i współpracy, będąca kontynuatorką Konferencji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (KBWE);
roln. pole uprawiane, lecz nie obsiewane przez cały rok lub jego większą część, niekiedy także nawożone obornikiem; nazwa u. pochodzi od słowa goreć; rozróżnia się:
urlop
[niem.],
płatna lub niepłatna przerwa w wykonywaniu pracy, mająca umożliwić pracownikowi wypoczynek (urlop wypoczynkowy), załatwienie własnych spraw życiowych lub wykonywanie funkcji społecznych (urlop okolicznościowy), podnoszenie poziomu wiedzy i kwalifikacji zawodowych (urlop szkoleniowy), urodzenie przez pracownicę dziecka i sprawowanie nad nim opieki (urlop macierzyński, urlop wychowawczy), sprawowanie przez pracownika wychowującego dziecko opieki nad nim (urlop wychowawczy).
bilans księgowy, bilans przedsiębiorstwa,
ekon. zestawienie wyrażonych wartościowo zasobów majątkowych (aktywów) oraz źródeł ich finansowania (pasywów) na dany dzień, zwany bilansowym, którym jest zwykle ostatni dzień roku kalendarzowego.
zestawienie zachowań człowieka (zajęć, czynności), których łączny czas trwania jest równy jednej dobie lub większej jednostce kalendarzowej;
ćwierć, kwartał,
system opłacania wojska pol. XVI–XVIII w.
w Polsce indywidualny plan oszczędzania na poczet przyszłych świadczeń emerytalnych;
wartość wielkości fizycznej, określona, zdefiniowana i przyjęta umownie, której przypisuje się wartość liczbową równą jeden, służąca do ilościowego porównywania różnych wartości tej samej wielkości.

Materiały dodatkowe

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia