Polski

Encyklopedia PWN

żywotnikowiec, tujopsis, Thujopsis,
rodzaj roślin nagozalążkowych drzewiastych z rodziny cyprysowatych, z jedynym gat., ż. japońskim (T. dolabrata), występującym w wilgotnych górskich lasach Japonii (na wyspach Honsiu, Kiusiu i Sikoku), na wys. od 400 do 1000 m;
żywotnikowiec japoński, Thujopsis dolabrata,
zimozielone drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych (Cupressaceae);
termin wprowadzony do socjologii religii przez G. Le Brasa w związku z badaniami nad religijnością we Francji;

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

czerwiec polski «gatunek czerwca – owada, hodowany dawniej w Polsce ze względu na samice dostarczające czerwonego barwnika»
język polski «urzędowy język w Polsce»
konik polski «mały koń o maści myszatej lub bułanej, z ciemną pręgą na grzbiecie, wyhodowany w Polsce»
ogar polski «pies myśliwski o krótkiej, czarnej lub ciemnoszarej sierści»
owczarek nizinny polski «pies o długiej, kosmatej sierści»
polski I «dotyczący Polski, Polaków»
• polskość
polski II «język polski»
złoty polski
1. zob. I złoty.
2. «polska jednostka pieniężna używana od XV do XIX w.»
barwy polskie «biel i czerwień; też: sztandar biało-czerwony»
Młoda Polska «okres w literaturze i sztuce polskiej przypadający na lata 1890–1918»
• młodopolski
bracia polscy «wyznawcy polskiego arianizmu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia