Oce

Encyklopedia PWN

Koreańczycy, nazwa własna Hanguk saram, w Korei Pn. Dzoson saram,
naród stanowiący podstawową ludność Korei Południowej oraz Korei Północnej;
miasto wojewódzkie na pograniczu płaskowyżów Nałęczowskiego i Świdnickiego oraz Wyniosłości Giełczewskiej, przy ujściu Czechówki i Czerniejówki do Bystrzycy; powiat grodzki i siedziba powiatu lubelskiego (ziemskiego).
systemy miar długości, powierzchni, objętości oraz wag kształtujące się w trakcie wielowiekowego procesu, w podstawowych dziedzinach działalności ludzkiej, wymagających oceny wielkości: w pracy ludzkiej i zwierzęcej, w produkcji (np. rolnictwo, górnictwo, rzemiosło), w podróżach, handlu i transporcie oraz innych, codziennych sytuacjach (np. odległość mierzona zasięgiem wzroku, czułością słuchu).
nazwa końcowego okresu (późna epoka brązu, ok. 1600–1165 p.n.e.) kultury helladzkiej;
miejsca więzienia i odosobnienia, pracy niewolniczej i masowej zagłady, organizowane przez władze hitlerowskie 1933–45 na terenie III Rzeszy i krajów okupowanych;
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
Palestyńczycy, Arabowie palestyńscy,
arabscy mieszkańcy byłego bryt. terytorium mandatowego (1922–48) Palestyny i ich potomkowie;
papier
[gr.],
materiał w postaci wstęgi lub arkuszy, wytwarzany z masy papierniczej, służący do druku, pisania, pakowania, celów przemysłowo-technicznych, higienicznych i in.;
Paryż, Paris Wymowa,
stolica Francji, w środkowej części Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (szer. ok. 100 m), silnie meandrującą między ujściami Yerres i Marny na południu a ujściem Oise na północnym zachodzie;
Pestum, gr. Posejdonia, rzym. Paestum,
w starożytności kolonia gr., zał. ok. 600 p.n.e. przez osadników z Sybaris na południowo-zachodnim wybrzeżu Italii, nad zat. Salerno (M. Tyrreńskie), ob. dzielnica m. Capaccio, we Włoszech (region Kampania) i park archeol.;
miasto w województwie mazowieckim, powiat grodzki, na pograniczu Pojezierza Dobrzyńskiego i Kotliny Płockiej, nad Wisłą i jej prawym dopływem Brzeźnicą; siedziba pow. płockiego.
woj. w północno-wschodniej Polsce;
trzy podziały terytorium Rzeczypospolitej dokonane przez Prusy, Rosję i Austrię w końcu XVIII w.
Samotraka, Samothrạki, Samothrákē,
wyspa grecka w północno-wschodniej części M. Egejskiego, w regionie Macedonia Wsch. i Tracja;
m. powiatowe w województwie świętokrzyskim, na pograniczu Wyż. Sandomierskiej i Niz. Nadwiślańskiej, gł. na l. brzegu Wisły.

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia