Oce

Encyklopedia PWN

wiatrowy pędnik (akcyjny) stosowany do napędu statków wodnych i pojazdów poruszanych wiatrem (np. ślizgów lodowych, żaglowozów).
żaglica, Istiophorus,
rodzaj ryb mor. z podrodziny żaglicowatych, 2 gat.;
żaglowiec, statek żaglowy,
statek wodny z napędem żaglowym;
żagnica wielka, Aeschna grandis,
gatunek ważki
żałobnik, rusałka żałobnik, Nymphalis antiopa,
motyl, rusałki (rusałka żałobnik).
miasto w województwie śląskim, w powiecie myszkowskim, na Wyż. Częstochowskiej, na wysokim progu wznoszącym się nad doliną Warty, w Parku Krajobrazowym Orlich Gniazd.
żarłacz białopłetwy, żarłacz długopłetwy, Carcharhinus longimanus,
ryba mor. z rzędu żarłaczokształtnych;
zdolność metali i stopów do przenoszenia krótko- lub długotrwałych obciążeń (stałych lub zmiennych) w wysokiej temperaturze, połączona z odpornością na wielokrotne zmiany temperatury i niekiedy z żaroodpornością,
Że ludy, ludy Gê,
grupa ludów indiańskich Ameryki Południowej mieszkających w środkowej Brazylii, m.in.: Aymoré, Bororowie, Kaingáng, Kayapó, Krahô, Shakriba, Shavante, Sherente;
żebropławy, Ctenophora,
typ mor., planktonowych bezkręgowców;
Żebrowski Walenty, właśc. Antoni Żebrowski, data ur. nieznana, Lubawa, zm. 15 V 1765, Kalisz,
malarz, bernardyn;
żeglarstwo deskowe, windsurfing Wymowa,
rodzaj żeglarstwa wodnego uprawiany na deskach z żaglem (windsurferach), także na deskach napędzanych paralotnią; forma rekreacji ruchowej i sport wyczynowy.
żeglarstwo lodowe, jachting lodowy, ajsboting, bojery,
dziedzina żeglarstwa obejmująca żeglugę po lodzie, w której środkiem napędu jest żagiel, a elementem jezdnym płozy;
żeglarz portugalski, bąbelnica, Physalia physalis,
mor. parzydełkowiec z rzędu rurkopławów;
związki żelaza z tlenem:
Żelazek Marian, ur. 30 I 1918, Palędź k. Poznania, zm. 30 IV 2006, Puri (Indie),
misjonarz, werbista;
Żelazna Brama, Żelazne Wrota, rum. Porţile de Fier, serb. Železna Vrata, Djerdapska klisura, Djerdap,
przełomowa dolina Dunaju między G. Banackimi (Karpaty Południowe) a G. Wschodnioserbskimi (Bałkany), na granicy rumuńsko-serbskiej;
żelazowiec, metrosideros, żelazownik, Metrosideros,
rodzaj z rodziny mirtowatych( Myrtaceae),
żelaźnik, złotorąb, Sideroxylon,
rodzaj roślin drzewiastych z rodziny sączyńcowatych (Sapotaceae),
Żeleński Władysław, ur. 6 VII 1837, Grodkowice k. Krakowa, zm. 23 I 1921, Kraków,
ojciec Tadeusza, kompozytor;

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia