Oce

Encyklopedia PWN

techn. rodzaj dźwignicy składającej się z obrotowego ustroju nośnego (tzw. ostojnicy: słupa lub platformy) i wspornika połączonego z ustrojem nośnym na stałe (wysięgnica) albo nastawnego lub wychylnego w płaszczyźnie pionowej (wysięgnik).
wyścigi na specjalnie przystosowanych motocyklach (m.in. bez hamulców i skrzyni biegów), rozgrywane na torach dł. 285–400 m, o miękkiej nawierzchni wykonanej z grysu żużlowego, granitowego lub innego.
miasto w województwie łódzkim, w powiecie kutnowskim, na Równinie Kutnowskiej, nad Słudwią.
w. w woj. zachodniopomor., w pow. koszalińskim (gmina Polanów), na zachodnim skraju Pojezierza Bytowskiego;
kultura muzyczna Żydów.
sztuka Żydów w diasporze.
nowy cmentarz żydowski w Łodzi,
Żydowski Instytut Historyczny — Instytut Naukowo-Badawczy, do 1994 Żydowski Instytut Historyczny (ŻIH),
instytucja nauk., archiwum, muzeum oraz biblioteka podległe Minsterstwu Kultury oraz współpracujące ze Stow. ŻIH (właściciel siedziby i zbiorów Instytutu).
organizacja konspiracyjna, utworzona XII 1939 w Warszawie przez czł. organizacji młodzieżowej Betar oraz syjonistów-rewizjonistów;
Żylica, Żylca, Żylcza,
rz., lewy dopływ Soły, płynie z Beskidu Śląskiego do Kotliny Żywieckiej;
Żylina, Žilina Wymowa,
m. w północno-zachodniej Słowacji, nad Wagiem; ośrodek adm. kraju żylińskiego.
żylistek, Deutzia,
rodzaj roślin drzewiastych z rodziny hortensjowatych (Hydrangeaceae);
żyrokompas, girokompas, kompas żyroskopowy, kompas elektromechaniczny,
przyrząd nawigacyjny wskazujący kierunek północ–południe na Ziemi;
żyroskop kursowy lotniczy, giroskop kursowy lotniczy,
przyrząd pokładowy do wyznaczania kursu statku powietrznego (np. samolotu);
w. w woj. opolskim, w pow. krapkowickim (gmina Zdzieszowice), na pograniczu regionu Chełm i Kotliny Raciborskiej, u podnóża Góry Św. Anny;
w. gminna w woj. lubelskim, w pow. puławskim, na skraju Wysoczyzny Lubartowskiej;
kotlina w Beskidach Zachodnich, między Beskidami: Śląskim (na zachodzie), Małym (na północy), Makowskim (na północnym wschodzie) i Żywieckim (na południowym wschodzie);
żyworódka, Viviparus,
zool. rodzaj słodkowodnych ślimaków przodoskrzelnych;

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia