Oce

Encyklopedia PWN

Żelichowska Lena, właśc. Helena Żelichowska, ur. 12 VII 1910, Warszawa, zm. X 1958, San Francisco,
tancerka, aktorka, śpiewaczka;
Żemłosław, białorus. Żamysłaul, Žamyslaŭl, ros. Żemysławl, Žemyslavl',
w. na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie Iwie, na pr. brzegu rz. Gawia (dopływ Niemna).
żeniszek, ageratum, Ageratum,
rodzaj z rodziny astrowatych (złożonych);
Żmijewska Eugenia, ur. ok. 1865, Podwysokie k. Humania, zm. 14 VI 1923, Warszawa,
pisarka;
żmijowate, Viperidae,
rodzina jadowitych węży;
żołędnica, Eliomys quercinus,
ssak z rzędu gryzoni, z rodziny popielicowatych;
żołny, Meropidae,
rodzina ptaków z rzędu kraskowych;
miasto w województwie śląskim, pow. grodzki, na Płaskowyżu Rybnickim, nad Rudą (prawy dopływ Odry), na wschodnim skraju ROW.
biochem. wielopierścieniowe związki org. o budowie steroidowej (steroidy), o cząsteczkach zawierających 2 lub 3 grupy hydroksylowe (–OH), a na końcu łańcucha bocznego grupę karboksylową (–COOH);
ptak z podrodziny kacyków;
Żółte, Morze, chiń. Huang Hai, w Korei Pd. Taehan sŏhae, w Korei Pn. Chosŏn sŏhae,
szelfowe morze Oceanu Spokojnego, u wybrzeży Azji Wschodniej, między północno-wschodnim wybrzeżem Chin a Półwyspem Koreańskim;
rodzina żółwi;
żółwie lądowe, Testudinidae,
rodzina żółwi;
wieś gminna w woj. dolnośląskim, w pow. wrocławskim, na Równinie Kąckiej.
żuawi śmierci, Pierwszy Pułk Żuawów Śmierci,
formacja wojsk. w powstaniu styczniowym 1863–64, utworzona na terenie Galicji, licząca ok. 300 osób;
typowa pol. wódka gatunkowa, wytrawna (ok. 40% alkoholu);
żukowate, poświętnikowate, Scarabeidae,
bogata w gat. (ponad 30 000 na świecie, w Polsce ok. 150) rodzina chrząszczy.
Żupański Jan Konstanty, ur. VI 1804, Poznań, zm. 30 XII 1883, tamże,
księgarz, wydawca, działacz oświatowy, publicysta, z wykształcenia prawnik;
techn. rodzaj dźwignicy składającej się z obrotowego ustroju nośnego (tzw. ostojnicy: słupa lub platformy) i wspornika połączonego z ustrojem nośnym na stałe (wysięgnica) albo nastawnego lub wychylnego w płaszczyźnie pionowej (wysięgnik).

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia