Lach

Encyklopedia PWN

Lach-Lachowicz Natalia, ur. 18 IV 1937, Żywiec,
żona Andrzeja Lachowicza, fotograf, rzeźbiarka;
Lach Robert, ur. 29 I 1874, Wiedeń, zm. 11 IX 1958, Salzburg,
muzykolog austr.;
Szyrma Lach Krystyn, ur. 17 XII 1790, Wojnasy (Mazury), zm. 21 IV 1866, Devonport (W. Brytania),
wydawca;
Lachy, Lachowie,
nazwa plemienna używana już w XI w., początkowo na Rusi, później też na Litwie, na określenie plemion pol. i nawet ogólniej — zachodniosłowiańskich;
grupa ludności zamieszkująca północno-wschodnią część hist. ziemi sądeckiej od Piwnicznej i Starego Sącza na południu aż po Limanową i Czchów na północy;
naród tworzący podstawową ludność Polski; poza granicami zamieszkują zbiorowości polonijne (Polonia, emigracja i Polacy w świecie).
Fischer von Erlach
[fı̣szər fon ẹrlach]
Joseph Emmanuel, ur. 1693, zm. 1742,
syn Johanna Bernharda, architekt austr.;
awangardowa galeria działająca we Wrocławiu 1972–pocz. lat 80.;
Lachowicz Andrzej, ur. 14 VIII 1939, Wilno, zm. 30 XII 2015,
mąż Natalii Lach-Lachowicz, fotograf, malarz, grafik;
określenie ogółu plemion pol., także zachodniosłow., wprowadzone przez Wincentego zw. Kadłubkiem;
Lędzianie, Lędzice,
plemię słow. wymieniane w połowie IX w. przez Geografa Bawarskiego (Lendizi) i w połowie X w. przez Konstantyna VII Porfirogenetę;
muzykologia
[gr.],
dyscyplina nauk., której przedmiotem jest muzyka we wszystkich swych przejawach.
w. gminna w woj. małopol., w pow. nowosądeckim, na skraju Kotliny Sądeckiej, na l. brzegu Dunajca;
Straszewicz Ludwik, pseud. Lach, Publicysta z Warszawy, Publicysta warszawski, ur. 1857, Tykocin (Białostockie), zm. 1 XI 1913, Warszawa,
działacz polit., pisarz, publicysta;
Szymański Adam, pseud. A. Lach, ur. 16 VII 1852, Hruszniew (Podlasie), zm. 6 IV 1916, Moskwa,
prozaik i publicysta;
Villach
[fı̣lach],
m. w południowej Austrii, w kraju związkowym Karyntia, u podnóża Alp Gailtalskich, przy ujściu rz. Gail do Drawy.
Hirlatzhöhle
[hı̣rlachö:lə],
najdłuższa jaskinia Austrii, w masywie Dachstein (Alpy Salzburskie);
La Chaise
[laszẹz],
La Chaize, François d’Aix de, zw. Père de la Chaise, ur. 25 VIII 1624, Aix-la-Fayette, zm. 20 I 1709, Paryż,
jezuita francuski;
Père-Lachaise
[per laszẹ:z] Wymowa,
Cimètiere du Père-Lachaise,
słynny cmentarz w Paryżu, zał. 1804 wg projektu A.-Th. Brongniarta;
terytorium historyczne po obu stronach środkowego Bugu i górnej Narwi, utożsamione z województwem podlaskim (stolica w Drohiczynie) w zasięgu z 1566–1795;

Słownik języka polskiego PWN

laska
1. «pręt na końcu zagięty albo zakończony ozdobną rączką, służący do podpierania się»
2. «symbol niektórych godności i dostojeństw»
3. «długi i cienki kawałek czegoś»
4.  pot. «o bardzo zgrabnej, atrakcyjnej dziewczynie»
5. środ. «niedostateczna ocena szkolna»
6. «motyw dekoracyjny tworzący obramowanie gotyckich okien i portali»
7. posp. «członek męski»

• lacha • laga
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia