Forma

Encyklopedia PWN

ekon., socjol. proces złożonej aktywności fizyczno-umysłowej, której celem jest przekształcenie szeroko rozumianego środowiska w ten sposób, by zwiększyć szanse przeżycia gatunku ludzkiego.
proces przetwórstwa tworzyw sztucznych, umożliwiający wytwarzanie wyrobów o żądanych kształtach przez stopienie tworzywa w podwyższonej temperaturze, wprowadzenie pod ciśnieniem do metalowej formy, ochłodzenie i wypchnięcie z formy;
zjawisko kryminalne występujące pod wieloma postaciami w skali międzynarodowej i krajowej, którego nie można ściśle ograniczyć stanem faktycznym jednego, pojedynczego przestępstwa.
rondo
[fr. < łac. rotundus ‘okrągły’],
muz. początkowo (XIII–XV w.) pieśń, zw. rondeau, jednogłosowa (rondellus) lub wielogłosowa, uprawiana przez truwerów i kompozytorów epoki średniowiecza; od XVIII w. instrumentalna forma muz., występująca bądź samodzielnie, bądź jako część (z reguły ostatnia) większych form, jak sonata, symfonia, koncert;
sonata
[wł.],
cykl sonatowy,
muz. cykliczna forma muzyki instrumentalnej, składająca się najczęściej z 4 odrębnych, stanowiących zamkniętą całość części, zestawionych w odpowiedniej kolejności na zasadzie kontrastu agogicznego (kontrastu tempa), kontrastu wyrazowego i wspólnoty lub pokrewieństwa tonacji; także utwór muz. mający taką formę.
symfonia
[gr.],
muz. cykliczna forma orkiestrowa, zazwyczaj 4-częściowa, zbudowana zgodnie z zasadami cyklu sonatowego (sonata);
wklęsłodruk, drukowanie wklęsłe,
jedna z metod drukowania;
biol. zjawisko biologiczne złożone i wielowymiarowe, którego nie można opisać za pomocą jednej prostej definicji. Znane dotychczas wyłącznie z Ziemi i w tym kontekście definiowane w odniesieniu do 2 podstawowych znaczeń: 1) na określenie stanu materii (nazywanej organizmem) trwającego od pojawienia się organizmu do zakończenia jego bytu osobniczego, w większości kończącego się śmiercią (biol.); 2) na określenie dynamicznego procesu, który pojawił się na Ziemi ok. 3,8 mld lat temu, obejmującego pochodzące od jednej formy wyjściowej wszystkie istniejące w przeszłości i żyjące obecnie organizmy wraz z wszelkimi wzajemnymi relacjami i zależnościami oraz ich wpływem na środowisko.
analogia
[gr., ‘podobieństwo’],
językozn. wpływ upodabniający form lub wyrazów, częstszych lub wyrazistszych, na inne;
Corazzi
[korạcci]
Antonio Wymowa, ur. 17 XII 1792, Livorno, zm. 28 IV 1877, Florencja,
architekt włoski, jeden z najwybitniejszych przedstawicieli późnego klasycyzmu europejskiego.
ctplate
[sı̣tipleıt],
ang. computer to plate, od komputera do formy drukowej,
poligr. metoda wykonywania form drukowych przy użyciu komputera;
historyczny proces ograniczania znaczenia i wpływu chrześcijaństwa w kulturze i życiu społecznym.
dramat
[gr. dráma ‘działanie’],
jeden z 3 rodzajów literackich;
drukowanie cyfrowe, drukowanie digitalne,
metody drukowania, w których wykorzystuje się dane w postaci cyfrowej zgromadzone w komputerze.
w potocznym ujęciu rodzaj przekazu filmowego lub telewizyjnego polegający na pokazywaniu rzeczywistości niepreparowanej ze względu na potrzeby kamery.

Słownik języka polskiego PWN

forma
1. «wygląd czegoś»
2. «przejaw czegoś»
3. «układ skoordynowanych elementów»
4. «zespół środków artystycznych użytych przez artystę; też: wyraz zewnętrzny dzieła sztuki»
5. «stan sprawności fizycznej lub psychicznej człowieka»
6. «stan sprawności organizmu osiągnięty na skutek treningu»
7. «sposób postępowania, zachowania się»
8. «szablon, wykrój»
9. «naczynie do pieczenia ciasta»
10. «naczynie nadające kształt roztopionej masie plastycznej»
11. «według Arystotelesa: istota pojęciowa przedmiotu»
12. «według Kanta: wkład umysłu do poznawanego przedmiotu»
13. «budowa wyrazu»
14. «wielomian jednorodny wielu zmiennych»
15.  «zespół elementów drukarskich przygotowany do druku»

• formowy
bezosobowa forma czasownika jęz. «forma nieokreślająca osoby, np. zrobiono, umyto»
forma peryfrastyczna «forma opisowa, np. zwycięzca spod Racławic, zamiast: Kościuszko»
forma recesywna «forma wyrazu wychodząca z użycia»
forma sonatowa «pierwsza część sonaty, symfonii lub koncertu»
optima forma [wym. optima forma] «w najlepszej formie»
pro forma «dla zachowania pozorów»
szkatułkowa forma, kompozycja utworu, dzieła itp. «forma, kompozycja utworu, dzieła polegająca na wpleceniu w opowieść główną opowiadań pobocznych, stanowiących odrębne całości»
formy supletywne «formy należące do tego samego wzorca odmiany wyrazów, ale niezwiązane pokrewieństwem etymologicznym, np. człowiek – ludzie, ja – mnie»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia