żołądka

Encyklopedia PWN

zmniejszenie zawartości kwasu solnego w soku żołądkowym;
med. ograniczony ubytek błony śluzowej żołądka lub dwunastnicy, → wrzodowa choroba.
anat. silnie umięśniona część przewodu pokarmowego (pokarmowy układ) zwierząt między przełykiem a jelitem, gdzie zachodzi rozdrobnienie pokarmu i wstępny proces trawienia w środowisku kwaśnym.
spiralna, Gram-ujemna bakteria wykryta 1982, swoista dla błony śluzowej żołądka;
wydzielina gruczołów błony śluzowej żołądka;
Rydygier Ludwik, właśc. L. Riediger, ur. 21 VIII 1850, Dusocin (Pomorze), zm. 25 VI 1920, Lwów,
lekarz chirurg; twórca szkoły chirurgicznej, z której wyszło wielu wybitnych operatorów;
med. stan zapalny błony śluzowej, w którym oprócz cech zapalenia występuje wydzielanie śluzu;
perystaltyka
[gr.],
ruchy perystaltyczne, ruchy robaczkowe, ruchy propulsywne,
fale skoordynowanych automatycznych skurczów i rozkurczów mięśni podłużnych i okrężnych w ścianach gardła, przełyku, żołądka, jelit i moczowodów powodujące przesuwanie się zawartości tych narządów;
gastrektomia
[gr. gastḗr ‘żołądek’, ektomḗ ‘wycięcie’],
med. operacyjne wycięcie całego żołądka i bezpośrednie połączenie przełyku z jelitem cienkim lub dwunastnicy z przełykiem;
gastrologia
[gr. gastḗr ‘żołądek’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
dział medycyny wewn., zajmujący się fizjologią oraz schorzeniami żołądka i jelit,
gastroskopia
[gr. gastḗr ‘żołądek’, skopéō ‘patrzę’],
rodzaj endoskopii (endoskop), wziernikowanie żołądka w celach diagnostycznych i leczniczych;
zgłębnik, sonda,
med. elastyczna rurka z tworzywa sztucznego wprowadzana do światła przewodu pokarmowego przez nos lub usta w celach diagnostycznych lub leczn.;
Castle’a czynnik krwiotwórczy
[cz. k. kasla],
czynnik wewnętrzny, IF,
glikoproteina obecna w soku żołądkowym, złożona z ok. 350 aminokwasów;
choroba pasożytnicza koniowatych, wywoływana przez larwy muchówek z rodzaju Gasterophilus (rodzina gzikowate);
gastryny
[gr.],
grupa polipeptydowych hormonów tkankowych przewodu pokarmowego;
Jaworski Walery, ur. 20 III 1849, Florynka, zm. 17 VII 1924, Kraków,
lekarz internista;
lek przeciwwymiotny;
med. tkanka wywodząca się z prawidłowych tkanek ustroju, lecz wskutek utrwalonych cech patologicznych rozrastająca się w sposób niekontrolowany, nie poddający się czynnikom regulującym wzrost, dojrzewanie i czynności komórek, rosnący mimo wyeliminowania przyczyny, jeżeli jest ona znana (nowotworzenie);
Popiela Tadeusz Stanisław, ur. 23 V 1933, Nowy Sącz,
chirurg;
anat. część żołądka złożonego występującego u ssaków przeżuwających;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

płukanie żołądka «zabieg polegający na wprowadzeniu do żołądka odpowiedniego płynu, a następnie wydobyciu tego płynu wraz z truciznami zalegającymi żołądek»
rozstrój żołądka «zaburzenia żołądkowe objawiające się bólami i biegunką»
wrzód żołądka, dwunastnicy «ubytek tkanki powstający na skutek nadtrawienia ścianki żołądka, dwunastnicy»
żołądek «narząd, który znajduje się w brzuchu i w którym odbywa się częściowe trawienie pokarmów»
• żołądkowy
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia