ma

Encyklopedia PWN

Augustyn, Augustyn z Hippony, Augustyn Aureliusz, łac. Aurelius Augustinus, święty, ur. 13 XI 354, Tagasta, Numidia (ob. Suk Ahras, Algieria), zm. 28 VIII 430, Hippo Regius (Hippona, ob. Labda k. Annaby, Algieria),
najznamienitszy Ojciec Kościoła i jeden z czterech wielkich Doktorów Kościoła zachodniego, główny autorytet filozofii i teologii zachodniej do XIII wieku.
Budda
[sanskr. buddha ‘przebudzony’, ‘oświecony’],
Buddha, właśc. Siddhartha Gautama, ur. ok. 560 p.n.e., wieś Lumbini w pobliżu Kapilawastu (obecnie w Nepalu), zm. ok. 480 p.n.e., Kuśinagara (ind. stan Bihar),
twórca uniwersalistycznej religii misyjnej zwanej od jego przydomka buddyzmem.
dyfuzja anomalna, błądzenia anomalne,
przypadkowe, niebrownowskie (Browna ruchy) przemieszczanie się obiektów, np. nieregularne szybowanie albatrosów nad powierzchnią oceanu w poszukiwaniu pożywienia lub obserwowane pod mikroskopem nieregularne przeloty bakterii Coli („chemotaksówki”) między przypadkowo rozmieszczonymi chemoatraktantami czy makroskopowe, przypadkowe przemieszczenia jonu He4+ w nadciekłym helu.
Ibn Sina, Abū ‘Alī al-Ḥusayn Ibn Sīnā, Awicenna, ur. 980, Afshana k. Buchary, zm. 1036 lub 1037,
jeden z najwybitniejszych filozofów arabskich, uczony, lekarz.
koncepcja teoretyczna i postawa światopoglądowa oparta na indywidualistycznej koncepcji człowieka i społeczeństwa, głosząca, że wolność [łac. liberalis ‘dotyczący wolności’] i nieskrępowana przymusem politycznym działalność jednostek mają wartość nadrzędną i są najpewniejszym źródłem postępu we wszystkich sferach życia zbiorowego.
miara, miara zbioru,
mat. jedno z pojęć teorii funkcji rzeczywistych uogólniające pojęcie długości odcinka, pola obszaru, objętości.
termin wieloznaczny, rozmaicie rozumiany i definiowany;
idea regulatywna określająca rodzaj więzi prawnej między podmiotem indywidualnym — jednostką a podmiotem instytucjonalnym — państwem, jaka powstaje w wyniku nabycia przez jednostkę zamieszkującą na terenie danego państwa określonego statusu (prawnego, politycznego, ekonomicznego i społecznego) oraz związanych z nim praw i obowiązków (członkostwa).
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
Platon, właśc. Arystokles, gr. Plátōn, Aristoklḗs, łac. Plato, Aristocles, ur. ok. 427, prawdopodobnie w Atenach (wg niektórych świadectw na wyspie Eginie), zm. 347 p.n.e., Ateny,
jeden z najsłynniejszych filozofów starożytnych Grecji; uczeń Sokratesa i nauczyciel Arystotelesa, założyciel Akademii Platońskiej.
socjologia
[łac.-gr.],
w pierwotnym i najszerszym znaczeniu nauka o społeczeństwie.
Uran, symbol ,
astr. siódma według oddalenia od Słońca i trzecia pod względem wielkości planeta Układu Słonecznego.
ekumenizm, ekumenia
[gr.],
dzieło pojednania i zjednoczenia Kościołów chrześcijańskich i samych chrześcijan.

Słownik języka polskiego PWN

Ma «symbol jednostki prędkości mach»
allegro, ma non troppo muz. «umiarkowanie szybko»
ma foi [wym. ma fua] «słowo daję, naprawdę»
nie ma
1. «w połączeniu z nazwami czynności, stanów, cech tworzy zwroty oznaczające nieprzejawianie się, nieistnienie czegoś»
2. «w połączeniu z nazwami osób, przedmiotów tworzy zwroty oznaczające nieobecność w danym miejscu, nieistnienie»
3. «w połączeniu z określeniami czasu lub miejsca tworzy zwroty oznaczające brak czasu, miejsca, nieosiągnięcie danego punktu czasowego»
4. «tworzy wyrażenia oznaczające, że ktoś lub coś z pewnością nie istnieje»
me «dźwięk wydawany przez meczącą owcę lub kozę»
miał «drobno pokruszona lub roztarta substancja»
• miałowy
miano «określenie, nazwa, tytuł»
mienie «rzeczy będące czyjąś własnością»
moi pot. «ludzie bliscy osobie mówiącej»
moja pot. «moja żona»
moje pot. «to, co należy do osoby mówiącej»
miano roztworu «w analizie objętościowej: ilość oznaczanej substancji, która reaguje w 1 ml roztworu odczynnika w ściśle określonych warunkach»
mieć I
1. «być właścicielem, użytkownikiem lub dysponentem czegoś, np. Miał dom z ogródkiem.»
2. «składać się z czegoś, zawierać coś, być wyposażonym w coś; też: mierzyć, liczyć ileś czegoś, np. Ptak ma pióra i dziób. Dom ma sześć pięter.»
3. «być wyposażonym w coś, co odznacza się jakąś cechą; też: być z kimś w relacji określonej przez jakąś cechę, np. Miał siwe włosy i krzaczaste brwi. Masz złych doradców.»
4. «doznawać czegoś, być w jakimś stanie psychicznym lub fizycznym, np. Miał ochotę płakać.»
5. «charakteryzować się czymś, np. Ma dobry gust.»
6. «pozostawać z kimś, z czymś w określonej relacji, np. Miał w nim zagorzałego wroga.»
7. «znajdować się w jakiejś sytuacji, np. Ma dobrą posadę i spokojne życie.»
8. «brać w czymś udział jako uczestnik, wykonawca, słuchacz itp., np. Jutro mam egzamin.»
9. «ukończyć jakiś etap nauki, uzyskać dokument, który to stwierdza, np. Ojciec miał cztery klasy, syn – dwa fakultety.»
10. pot. «być, znajdować się w określonym miejscu lub czasie, np. Naprzeciwko mamy stację. Mamy drugi tydzień zimy.»
mieć II
1. «być obowiązanym do czegoś; też: zamierzać, przewidywać zrobienie czegoś, np. Na wiosnę mamy się wyprowadzić.»
2. «używane dla wyrażenia przyszłości w czasie przeszłym, np. Przyszłość miała pokazać, że się myliłem.»
3. «z imiesłowem biernym w funkcji czasu przeszłego: wykonać, spełnić, ukończyć coś, np. Mam napisaną pracę.»
4. «w konstrukcjach pytających, oznaczających wątpliwość, zaprzeczenie, przeciwstawienie się, np. Ja miałbym to powiedzieć?»
5. «w funkcji czasownika modalnego podającego w wątpliwość jakiś fakt, np. Miała to być miła i ładna dziewczyna.»
mieć się «być w jakimś stanie, położeniu, np. Napisz, jak się mają rodzice. Sprawy mają się nieźle.»
mój I
1. «zaimek oznaczający, że to, co jest wyrażone przez rzeczownik, którego dotyczy, należy lub odnosi się do osoby mówiącej»
2. «zaimek oznaczający, że to, co wyraża rzeczownik, któremu towarzyszy, jest szczególnie lubiane przez osobę mówiącą, np. Zielony to mój kolor.»
mój II pot. «mój mąż»
po mojemu
1. pot. «moim zdaniem»
2. pot. «zgodnie z własnymi upodobaniami»
porzucenie mienia «umyślne opuszczenie mienia w celu pozbycia się własności»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia