arsenoorganiczne związki
 
Encyklopedia PWN
arsenoorganiczne związki,
związki org., w cząsteczkach których występuje bezpośrednie wiązanie między atomami arsenu i węgla.
Rozróżnia się: 1) arsyny — pochodne arsenowodoru AsH3, np. metyloarsyna CH3AsH2, fenyloarsyna C6H5AsH2 — związki analogiczne do amin, nie wykazujące jednak charakteru zasadowego; 2) kwasy arsenowe o wzorach ogólnych RAsO(OH)2 lub R2AsOOH (R — alkil lub aryl), np. kwas arsanilowy H2N–C6H4–AsO(OH)2; 3) pochodne diarsanu H2As–AsH2, zw. związkami kakodylowymi — trujące ciecze o odrażającym zapachu — z których najważniejszy jest tlenek kakodylu [(CH3)2As]2O, tzw. płyn Cadeta (pierwszy związek arsenoorganiczny, otrzymany 1760 przez farmaceutę i chemika fr., L.C. Cadeta de Gassicourta), służący do otrzymywania innych związków arsenoorganicznych. Systematyczne prace nad związkami arsenoorganicznymi zapoczątkował 1907–11 P. Ehrlich, poszukując skutecznych leków przeciw kile. Chlorki i bromki arsyn oraz difenyloarsynocyjanek były używane podczas I wojny świat. jako bojowe środki trujące (np. adamsyt); niektóre arsyny mogą być stosowane jako środki owadobójcze.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia