rodzice

Encyklopedia

Europejskie Stowarzyszenie Rodziców, ang. European Parents Association,
organizacja międzynar. zrzeszająca ponad 70 stowarzyszeń rodzicielskich, zał. 1965 w Mediolanie (obecnie z siedzibą w Brukseli);
rada rodziców, komitet rodzicielski,
samorządny organ przedstawicielski rodziców w szkole bądź innej placówce oświat., istniejący w wielu systemach oświat.;
demogr. sposób systematyzacji lub objaśnienia poziomu, zróżnicowania i zmian płodności (demogr. ) w populacjach ludzkich.
idea regulatywna określająca rodzaj więzi prawnej między podmiotem indywidualnym — jednostką a podmiotem instytucjonalnym — państwem, jaka powstaje w wyniku nabycia przez jednostkę zamieszkującą na terenie danego państwa określonego statusu (prawnego, politycznego, ekonomicznego i społecznego) oraz związanych z nim praw i obowiązków (członkostwa).
stan, w którym dziecko jest pozbawione opieki rodzicielskiej z innych powodów niż śmierć rodziców;
biol. instynktowe zachowania się jednego lub obojga rodziców zwierząt wobec potomstwa;
zespół praw i obowiązków rodziców względem małoletniego dziecka, związanych z wychowaniem, pieczą nad jego osobą i majątkiem, przedstawicielstwem ustawowym; w polskim prawie władzę rodzicielską reguluje Kodeks rodzinny i opiekuńczy;
zbiorowości zwierzęce złożone z rodziców (lub jednego z nich), dzieci, starszego rodzeństwa, czasem także z osobników dalszego pokrewieństwa (np. tzw. ciotki), które łączy szczególna więź;
socjol. forma życia zbiorowego, występująca w zróżnicowanych historycznie i kulturowo formach; jednoznaczne zdefiniowanie rodziny jest sprawą trudną i budzącą kontrowersje.
alternatywna forma finansowania szkół i placówek oświat., polegająca na przekazaniu przez władze państw. rodzicom, posiadającym dzieci w wieku obowiązku szkolnego, uprawnień — w formie papieru wartościowego czy odrębnego dokumentu — do korzystania z określonej kwoty środków budżetowych, z przeznaczeniem na kształcenie ich dzieci w dowolnie wybranej placówce edukacyjnej.
med., psychol. człowiek w pierwszym okresie postnatalnego rozwoju osobniczego (ontogeneza), od chwili urodzenia do zakończenia procesu wzrastania;
dziedziczenie, spadkobranie,
przejście spadku jako całości po śmierci osoby fiz. (spadkodawcy) na jedną lub kilka osób fiz. lub prawnych (spadkobierców, dawniej: dziedziców).
egzamin
[łac. examen ‘badanie’],
forma sprawdzania osiągnięć uczniów bądź studentów w obrębie danego przedmiotu bądź grupy przedmiotów nauczania;
słynna rzym. kamea z sardonyksu o wymiarach 15,2 x 12 cm, datowana na ok. poł. I w. n.e.;
genetyczne choroby, choroby dziedziczne,
choroby, których wyłączną lub główną przyczyną są mutacje genów lub aberracje chromosomowe;
szkolnictwo o charakterze wyznaniowym.
organ przedstawicielski rodziców w szkole bądź innej placówce oświatowej, → rada rodziców.
Mead
[mi:d]
Margaret Wymowa, ur. 16 XII 1901, Filadelfia, zm. 15 XI 1978, Nowy Jork,
przedstawicielka amerykańskiej antropologii kulturowej, współtwórczyni szkoły kultury i osobowości (konfiguracjonizmu).
genet. podstawowe reguły dotyczące przekazywania cech warunkowanych genetycznie podczas rozmnażania płciowego, sformułowane 1866 przez G.J. Mendla w wyniku wieloletnich badań nad dziedziczeniem u samopylnej rośliny — grochu siewnego;
Nowicki Maciej, ur. 26 VI 1910, Czyta (Syberia), zm. 31 VIII 1950, Egipt,
polski architekt i grafik.

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego

rodzice «ojciec i matka»
• rodzicielski
rodzice chrzestni «ojciec chrzestny i matka chrzestna»
rodzic
1. «jedno z rodziców, ojciec lub matka»
2. daw. «ojciec»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia