Polityka

Encyklopedia

pojęcie należące współcześnie do języka potocznego, występujące także w dyskursie publicznym oraz w naukach społecznych; w rozumieniu potocznym polityka oznacza: umiejętność sprawowania władzy publicznej; działania rządu; zdolność mobilizowania członków zbiorowości do wspólnego wysiłku na rzecz celów społecznych i zyskiwania ich posłuchu dla decyzji władzy; umiejętność skutecznej realizacji wyznaczonych celów społecznych w podzielonym, zróżnicowanym społeczeństwie.
tygodnik społ.-kulturalny,
ekon. oddziaływanie państwa na strukturę i rozwój przemysłu, jedna z sektorowych polityk gospodarczych, oprócz m.in. polityki rolnej i handlowej.
polityka społeczna, polityka socjalna:
polityka dobrego sąsiedztwa, ang. Good Neighbor Policy,
określenie polityki rządu amerykańskiego wobec państw Ameryki Łacińskiej w okresie prezydentury F.D. Roosevelta;
ekon. oddziaływanie państwa na przebieg procesów gospodarczych w skali całej gospodarki narodowej.
oddziaływanie państwa na przebieg procesów gospodarczych;
nauka pomocnicza prawa karnego (niekiedy uznawana za dział kryminologii), której celem jest analiza działań państwa, społeczności lokalnych i społeczeństwa, skierowanych na zapobieganie i zwalczanie przestępczości;
naukozn. sfera aktywności państwa oraz działających w jego imieniu organizacji i instytucji, której celem jest stymulowanie i pobudzanie rozwoju nauki, powiązanie badań nauk. i prac rozwojowych z określonymi sferami życia społ. oraz wykorzystanie postępu nauk.-techn. w tych dziedzinach.
polityka niezaangażowania, ang. non-alignment,
kierunek w polityce zagranicznej państw Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej, powstały w okresie zimnej wojny jako reakcja tych krajów na mechanizmy ukształtowanego po II wojnie światowej w stosunkach międzynarodowego systemu dwublokowego.
polityka otwartych drzwi, ang. Open Door Policy,
termin oznaczający w prawie międzynar. równość wszystkich krajów w stosunkach handl. ze stroną trzecią;
polityka powstrzymywania, ang. Containment Policy,
strategia polityki zagranicznej USA wobec ZSRR, sformułowana 1947 przez G. Kennana;
aktywna polityka gospodarcza, dyskrecjonalna polityka gospodarcza,
ekon. polityka mająca na celu ustabilizowanie gospodarki po szoku popytowym (popyt) lub podażowym (podaż);
demogr. celowe oddziaływanie państwa, za pomocą odpowiednich bodźców, na kształtowanie się stosunków ludnościowych w celu osiągnięcia założonej liczby ludności oraz (lub) jej struktury wg płci i wieku, a także (lub) założonego tempa przyrostu i rozmieszczenia terytorialnego.
ekon. część polityki finansowej państwa wyodrębniona ze względu na jej przedmiot (gromadzenie dochodów, dokonywanie wydatków, finansowanie deficytu budżetowego), a nie na szczególne cele, tożsame z celami przyjętej aktualnie polityki gospodarczej; w węższym znaczeniu polityka budżetowa obejmuje decyzje dotyczące poziomu i struktury wydatków państwowych, opodatkowania oraz zadłużania się przez państwo.

Słownik języka polskiego

polityka
1. «działalność władz państwowych, zwłaszcza rządu»
2. «działalność jakiejś grupy społecznej lub partii mająca na celu zdobycie i utrzymanie władzy państwowej; też: cele i zadania takiej działalności oraz metody realizacji takich zadań»
3. «sposób działania osoby lub grupy osób kierujących jakąś instytucją lub organizacją»
4. «zręczne i układne działanie w celu osiągnięcia określonych zamierzeń»
polityk «osoba zawodowo zajmująca się polityką»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia