woltomierz
 
Encyklopedia PWN
woltomierz,
elektr. lub elektroniczny przyrząd (miernik) do pomiaru napięcia elektr., wywzorcowany w woltach (V), włączany równolegle (połączenie elektryczne) do badanego obiektu — części obwodu elektr. zawierającego źródła lub odbiorniki energii.
Rozróżnia się w.: napięcia stałego (mierzące chwilową wartość napięcia stałego lub wolnozmiennego, np. w. magnetoelektryczne, elektrodynamiczne, elektrostat.), napięcia przemiennego (mierzące wartość skuteczną, wartość szczytową — maks.) oraz wartość średnią napięcia przemiennego (np. w. elektromagnetyczne, elektrodynamiczne, ferrodynamiczne, magnetoelektr. z prostownikiem, telmoelektr). Układ pomiarowy w. ma zwykle dużą rezystancję wejściową (od kilkuset Ω/V do wielu MΩ/V), co zmniejsza wpływ w. na obwód badany, do którego w. przyłącza się równolegle. Rozszerzenie zakresu pomiarowego uzyskuje się za pomocą rezystorów szeregowych, cewek dzielonych, dzielników napięcia, przekładników napięciowych itp.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia