tundra
 
Encyklopedia PWN
tundra,
ekol. bezdrzewna formacja roślinna występująca na półkuli północnej w bardzo surowych warunkach cieplnych klimatu okołobiegunowego;
składa się z porostów, mchów, nielicznych roślin zielnych (gł. traw), krzewinek oraz karłowatych brzóz i wierzb, które dostosowały się do krótkiego okresu wegetacji, chłodnego lata, długiej i surowej zimy z wieczną zmarzliną gleby oraz silnych wiatrów; od południa strefa tundry graniczy z tajgą, od której oddziela ją ok. 100-kilometrowy pas przejściowy, zw. lasotundrą; wzdłuż łańcuchów górskich (fińska tunturi ‘wysoka, łysa góra’) sięga daleko na południe w głąb strefy leśnej; na północy graniczy ze strefą polarnych pustyń lodowych.
Ilustracje
Alaska, tundra fot. D. Gowin/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Spitsbergen, tundra (Arktyka)fot. A. Musiał/Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia