swing
Encyklopedia PWN
także styl jazzowy dominujący 1930–44, charakteryzujący się m.in. wykorzystaniem powtarzanej, rytmicznej frazy w metrum, ograniczeniem improwizacji zespołowej na rzecz partii aranżowanych, wzrostem znaczenia solisty i rozwojem big-bandów; główni przedstawiciele: B. Goodman, W. (Count) Basie, E.K. (Duke) Ellington.
Znaleziono w książkach Grupy PWN
Trwa wyszukiwanie...
![](/theme/Dictionary/img/spinner.gif)